Aleksy Nehring pomiędzy 1914 a 1916 | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 grudnia 1891 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
4 lipca 1916 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1916 |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Aleksy Nehring pseud. „Dunin” (ur. 6 grudnia 1891 w Petersburgu, zm. 4 lipca 1916 pod Kościuchnówką) – podporucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Syn Józefa i Aleksandry z Kloppenburgów, urodzony 6 grudnia 1891 w Petersburgu. Ojciec był z wykształcenia i zawodu inżynierem, pochodzącym z rodziny ziemiańskiej ziemi płockiej, a matka była córką Piotra Kloppenburga, Estończyka, doktora medycyny. W 1893 wyjechał do Białegostoku, gdzie ojciec otrzymał posadę dyrektora wodociągów miejskich. Ukończył sześć klas w miejscowej szkole realnej. W 1906 wrócił do Rosji, gdzie ojciec otrzymał bardzo intratną posadę dyrektora fabryki chemicznej w osadzie Wołga guberni jarosławskiej. Ponieważ w najbliższym mieście – Rybińsku nie było szkoły realnej, naukę kontynuował w Szkole Szlenberga w Petersburgu. W 1909, po ukończeniu szkoły, wyjechał do Lwowa, gdzie rozpoczął studia w Szkole Politechnicznej. W tym samym roku został członkiem Związku Strzeleckiego.
6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie następnie był oficerem 3 kompanii 5 pułku piechoty w składzie I Brygady, wraz z którym walczył podczas I wojny światowej. Szczególnie odznaczył się podczas walk pod Łowiczówkiem i Limanową, gdzie „przyczynił się do utrzymania dyscypliny podczas krytycznej dla pułku sytuacji. Pod Konarami /18 V 1915/ rzetelnie kierował działaniami osłonowymi wycofującego się baonu”. 17 maja 1922, za tę postawę został pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
Poległ w walce podczas bitwy pod Kostiuchnówką.
Był kawalerem.