Álex Palou

Euroformula Open

Po zakończeniu kariery kartingowej Palou przeniósł się do wyścigów samochodów jednomiejscowych w 2014 roku. Wybór padł na Euroformułę Open. Debiutancki sezon okazał się imponujący w wykonaniu Hiszpana. W ciągu szesnastu wyścigów, w których wystartował, jedenastokrotnie stawał na podium, w tym trzykrotnie na jego najwyższym stopniu - na Nürburgringu, Hungaroring i Circuit de Barcelona-Catalunya. Z dorobkiem 242 punktów został sklasyfikowany na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej.

Seria GP3

W sezonie 2015 trafił do GP3, w której reprezentował barwy hiszpańskiej ekipy Campos Racing. Na przestrzeni sezonu pokazywał szybkość, jednak dobre pozycje w kwalifikacjach w większość przypadków marnował na samym starcie, po problemach ze sprzęgłem. Przełamał się dopiero w Belgii, gdzie sięgnął po pierwsze punkty, zajmując siódmą lokatę. Dokonał tego jeszcze pięciokrotnie. Sezon zakończył zwycięstwem w niedzielnej rywalizacji, na torze Yas Marina w Abu Zabi. Dzięki zdobyciu 51 punktów sezon zdołał zakończyć na 10. miejscu.

Japonia i krótki powrót do Europy

Po niezbyt udanym sezonie 2016 w serii GP3, Hiszpan wyjechał w 2017 roku do Japonii, by pojechać sezon w japońskiej Formule 3. Podpisał kontrakt z zespołem Threebond with Drago Corse. W sezonie zajął trzecie miejsce, gromadząc na swoim koncie 242 punkty. Zaliczył również cztery gościnne występy w Formule 2, gdzie zdobył 5 punktów i zajął 21. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu W sezonie 2018 Hiszpan przejechał sezon w europejskiej Formule 3 z zespołem Hitech. Dzięki zgromadzonym siedmiu podiom zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu.

To nie wystarczyło, by Alex Palou zdobył miejsce w Formule 2 i w sezonie 2019 wrócił do Japonii, by rywalizować w seriach Super Formula w zespole TCS Nakajima Racing i Super GT w klasie GT300 autem McLaren 720S GT3 razem z Japończykiem Seiji Arą (zdobyte drugie miejsce w wyścigu na Autopolis). Sezon Super Formula okazał się być przełomem dla jego kariery. Hiszpan zgromadził 26 punktów, w tym zwyciężył w trzeciej rundzie sezonu na torze Fuji Speedway. Zwycięstwo oraz czwarte miejsca w następujących po nim wyścigach na torach Motegi i Okayama pozwoliły na zajęcie trzeciego miejsca w klasyfikacji generalnej sezonu, w której uległ ścigającym się od lat w Japonii Nickowi Cassidy i Naokiemu Yamamoto.

IndyCar

19 grudnia 2019 roku zespół Dale Coyne Racing poinformował o podpisaniu kontraktu z Hiszpanem na sezon 2020. Opóźnioną kampanię z powodu pandemii COVID-19 Alex Palou rozpoczął od wyścigu na torze owalnym w Teksasie, jednak go nie ukończył z powodu kolizji z Rinusem VeeKayem. Pierwsze podium w serii zdobył 11 lipca 2020 roku na torze Road America, zajmując trzecie miejsce. Pierwszego Indianapolis 500 w karierze nie ukończył z powodu wypadku, sklasyfikowano go na 28. miejscu. Cały pierwszy sezon startów zakończył na szesnastym miejscu, gromadząc 238 punktów.

Od sezonu 2021 ściga się w barwach Chip Ganassi Racing w aucie numer 10. Pierwsza wygrana w karierze przyszła już w pierwszym wyścigu dla zespołu doświadczonego właściciela. Palou triumfował na torze Barber Motorsports Park w inauguracji sezonu. W tamtym sezonie Hiszpan zdobył pierwsze w karierze pole position do pierwszego wyścigu na torze owalnym w Teksasie, był trzeci w wyścigu na drogowej wersji Indianapolis Motor Speedway, a także był drugi w Indianapolis 500. Palou odnosił zwycięstwa także na torach Road America i w Portland. Czwarte miejsce zajęte w ostatnim wyścigu sezonu na torze ulicznym w Long Beach oraz kolizja głównego rywala do mistrzostwa serii Pato O'Warda pozwoliła na zdobycie pierwszego w karierze mistrzostwa IndyCar przez Hiszpana i pierwszego dla auta numer 10 od 2011 roku i triumfu Dario Franchittiego.

W 2022 roku Palou bronił mistrzowskiego tytułu. Mocny sezon z licznymi miejscami w czołowej dziesiątce, ale bez wielu podiów i ze zwycięstwem dopiero w ostatniej rundzie sezonu na torze Laguna Seca w finale sezonu nie pozwolił na obronę mistrzowskiego tytułu. Hiszpan musiał zadowolić się piątym miejscem w klasyfikacji generalnej.

W trakcie sezonu doszło również do przedłużenia kontraktu z Chip Ganassi Racing przy jednoczesnym ogłoszeniu kontraktu z Hiszpanem przez zespół McLarena, także w kontekście objęcia przez niego roli kierowcy rezerwowego zespołu Formuły 1. Hiszpan przejechał trening w trakcie GP Stanów Zjednoczonych dla tego zespołu. McLaren pozwał Palou na 23 miliony dolarów. Hiszpan w jednych z zeznań w trakcie trwania procesu zaznaczył, że zerwał umowę, ponieważ stracił wiarę w to, że kontrakt z zespołem pozwoli mu na zdobycie miejsca w zespole Formuły 1. W 2026 roku sąd w Londynie nakazał wypłatę rekompensaty przez Palou w wysokości 12 milionów dolarów dla zespołu McLarena za złamanie warunków kontraktu.

Sezon IndyCar w 2023 roku był najlepszym w dotychczasowej karierze Alexa Palou. Pomimo początku z miejscami w TOP10 i podium w Teksasie, Hiszpan zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. Wygrał wyścig na pętli drogowej Indianapolis Motor Speedway, zdobył również pole position do wyścigu Indianapolis 500. Zajął w nim czwarte miejsce. Potem nastąpiła seria trzech zwycięstw w Detroit, Road America i Mid-Ohio. Następne dobre wyniki i wygrana w Portland pozwoliła na zdobycie drugiego tytułu mistrzowskiego w karierze z przewagą 78 punktów nad kolegą z zespołu, Scottem Dixonem.

Rok później w sześciu pierwszych wyścigach sezonu Palou nie wypadł z czołowej piątki. Wygrał pokazowy wyścig o milion dolarów w Thermal Club w Kalifornii oraz ponownie na torze drogowym Indianapolis Motor Speedway. W Indianapolis 500 był piąty. Wygrał również na torze Laguna Seca. Następnie, oprócz wyścigu w Iowa, którego nie ukończył, zajmował miejsca w czołowej piątce. Pomimo dziewiętnastego miejsca w drugim wyścigu w Milwaukee i jedenastego w finale sezonu na Nashville Superspeedway, Alex Palou mógł cieszyć się z trzeciego mistrzostwa IndyCar. Zdobył je z przewagą 31 pkt nad drugim Coltonem Hertą.

W 2025 roku Alex Palou zanotował najlepszy sezon w karierze w IndyCar. W 13 z 18 rozegranych wyścigów sezonu stawał na podium, w tym wygrał osiem razy. Został pierwszym Hiszpanem w historii, który wygrał wyścig Indianapolis 500. Zdobył trzecie z rzędu, a czwarte w ogóle mistrzostwo IndyCar, zdobywając w całym sezonie 711 punktów, o prawie 200 "oczek" więcej niż drugi w klasyfikacji sezonu Meksykanin Patricio O'Ward.

GP3

Rok	Zespół	Wyniki w poszczególnych eliminacjach																		Punkty	Pozycja
2015	Campos Racing	ESP	ESP	AUT	AUT	GBR	GBR	HUN	HUN	BEL	BEL	ITA	ITA	RUS	RUS	BHR	BHR	ARE	ARE	51	10
		12	20	14	NU	NU	13	19	18	7	5	7	10	4	9	NU	10	8	1
2016	Campos Racing	ESP	ESP	AUT	AUT	GBR	GBR	HUN	HUN	GER	GER	BEL	BEL	ITA	ITA	MAL	MAL	ARE	ARE	22	15
		19	14	16	11	10	2	11	14	16	19	13	11	11	7	14	19	10	5

Podsumowanie