Alexander Tietze

Alexander Tietze
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 lutego 1864
Lubrza

Data i miejsce śmierci

19 marca 1927
Wrocław

profesor nauk medycznych
Specjalność: chirurgia
Alma Mater

Königliche Universität Breslau

Habilitacja

1894

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Wrocławski

Alexander Tietze (ur. 6 lutego 1864 w Lubrzy, zm. 19 marca 1927 we Wrocławiu) – niemiecki chirurg.

Życiorys

Urodził się w Liebenau, Neumark (obecnie Lubrza). Studiował na Uniwersytecie we Wrocławiu, studia ukończył w 1887 roku. Od 1888 do 1895 był asystentem najpierw Hermanna Fischera, potem Jana Mikulicza-Radeckiego w Klinice Chirurgicznej we Wrocławiu. W 1894 przedstawił rozprawę habilitacyjną Klinische und expermientelle Beiträge zur Lehre von Darmincarceration. W 1896 został ordynatorem szpitala Wszystkich Świętych, a w 1905 roku prymariuszem. W latach 1914–1920 był członkiem Rady Miejskiej Wrocławia. Zmarł na grypę 19 marca 1927.

Dorobek naukowy

W 1912 roku razem z Otfriedem Foersterem w Szpitalu Żydowskim we Wrocławiu przeprowadził zabieg przecięcia tylnych korzeni rdzenia kręgowego u chorego z porażeniem spastycznym (znany później jako operacja Foerstera). W 1927 roku wydał ceniony[przez kogo?] podręcznik chirurgii. Opisał też zespół objawów, znany dziś jako zespół Tietzego.

Wybrane prace

Przypisy

  1. ↑ Tietze A. Über eine eigenartige Häufung von Fällen mit Dystrophie der Rippenknorpel. Berliner klinische Wochenschrift 58, ss. 829-831, 1921

Bibliografia

Linki zewnętrzne