Alexander Voormolen

Alexander Voormolen
	; Alexander Voormolen, 1931
Imię i nazwisko	Alexander Nicolas Voormolen
Data i miejsce urodzenia	3 marca 1895 ; Rotterdam
Pochodzenie	holenderskie
Data i miejsce śmierci	12 listopada 1980 ; Haga
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor
	Multimedia w Wikimedia Commons

Alexander Nicolas Voormolen (ur. 3 marca 1895 w Rotterdamie, zm. 12 listopada 1980 w Hadze) – holenderski kompozytor.

Życiorys

Pochodził z rodziny urzędników miejskich, od strony matki jego dalekim przodkiem był kompozytor Claude Rameau. Studiował w konserwatorium w Utrechcie u Willema Petriego (fortepian) i Johana Wagenaara (kompozycja). W latach 1916–1920 przebywał w Paryżu, gdzie poznał Florenta Schmitta, Alfreda Casellę, Fredericka Deliusa i Alexisa Rolanda-Manuela. Po powrocie do Holandii początkowo mieszkał w Veere, następnie w 1923 roku osiadł w Hadze. Pisał krytyki muzyczne do „Nieuwe Rotterdamsche Courant”. W latach 1938–1955 pracował jako bibliotekarz w konserwatorium muzycznym w Hadze.

Twórczość

We wczesnym okresie tworzył w idiomie impresjonistycznym, pozostając pod silnym wpływem Maurice’a Ravela. W latach 20. XX zaczął poszukiwać własnego stylu, nawiązując do elementów tradycji muzycznej Niderlandów i sięgając po formy barokowe, które łączył z modernistyczną harmoniką. W tworzonych wówczas kompozycjach starał się przedstawić sceny z historii kraju i związane z nimi postacie, wykorzystywał dawne melodie ludowe.

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Utwory orkiestrowe

De drei ruitertjes (1927)
Een zomerlied (1928)
Koncert obojowy (1938)
Sinfonia (1939)
suita Kleine Haagsche na małą orkiestrę (1939)
Pastorale na obój i smyczki (1940)
Koncert wiolonczelowy (1941)
Arethuza (1947)
La Sirene na saksofon i orkiestrę (1949)
Koncert na 2 klawesyny lub fortepiany i orkiestrę (1950)
Sinfonia concertante na klarnet, róg i smyczki (1951)
nokturn Eline (1957)
Chaconne en Fuga (1958)

Utwory kameralne

2 sonaty skrzypcowe (I 1917, II 1934)
Suita na wiolonczelę i fortepian (1917)
Trio fortepianowe (1918)
Sicilienne et rigaudon na skrzypce i fortepian (1920)
Suita na klawesyn (1921)
Divertissement na wiolonczelę i fortepian (1922)
Romance na wiolonczelę i fortepian (1924)
2 kwartety smyczkowe (I 1939, II 1942)
Sonata na altówkę i fortepian (1935)

Utwory fortepianowe

Valse triste (1914)
I suita (1914–1916)
Falbalas (1915)
Elephants (1919)
Tableaux des Pays Bas (2 serie, I 1919–1920, II 1924)
Scène et danse érotique (1920)
Le Souper clandestin (1921)
Sonnet (1922)
Livre des enfants (2 serie, I 1923, II 1925)
Berceuse (1924)
Sonata (1944)
nokturn Eline (1951)

Utwory wokalno-instrumentalne

melodramat Beatrijs na recytatora i fortepian (1921)
3 Gedichten na głos i orkiestrę (1932)
Een nieuwe Lente op Holland’s erf na głos i orkiestrę (1936)
Herinneringen aan Holland na baryton, klarnet basowy i smyczki (1966)
Stanzas of Charles II na baryton, flet, rożek angielski, czelestę, perkusję i smyczki (1966)
From: The Recollection na głoś średni, kwartet smyczkowy i czelestę (1970)
Ex minimis patet ipse Deus na głos średni, smyczki i czelestę (1971)
Ave Maria na chór, harfę i orkiestrę smyczkową (1973)

Balety

Le Roi Grenouille (1916; odrzucony)
Baron Hop (1923; z tego 2 suity, I 1923–1924, II 1931)
Diana (1935–1936)
Spiegel-Suite (1943)

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3806. ISBN 0-02-865571-0.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 11. Część biograficzna t–v. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2009, s. 312. ISBN 978-83-224-0905-3.

[baker-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3806. ISBN 0-02-865571-0.

[encmuz-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 11. Część biograficzna t–v. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2009, s. 312. ISBN 978-83-224-0905-3.