
Alfons Chmielewski (ur. w 1849 w Sudragach, zm. 14 stycznia 1934 w Wejherowie) – działacz narodowy na Kaszubach.
Absolwent gimnazjum w Chełmnie, studiował we Wrocławiu i Berlinie. W latach 1881–1889 sędzia w Suszu, a następnie w Człuchowie.
Założyciel i prezes Towarzystwa Przyjaciół Kaszub w Gdańsku. Był sędzią w Wejherowie. W 1904 zamieszkał w Sopocie. Po przejściu na emeryturę był inicjatorem powstania Spółdzielczego Banku Kaszubskiego w 1906. Inicjator powstania Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” w Sopocie, a także spółdzielczej księgarni „Macierz Kaszubska”.
W 1913 przeprowadził się do Wejherowa, gdzie w 1920 został pierwszym polskim burmistrzem miasta.
2 maja 1922 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu pracy obywatelskiej”.
Patron ulicy w centrum Sopotu.