| Część | |
Zabudowa kolonii Alfred (2025) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Konurbacja | |
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| W granicach Katowic |
1 kwietnia 1951 |
| Data założenia |
połowa XIX wieku |
| Strefa numeracyjna |
0-32 |
| Tablice rejestracyjne |
SK |
| SIMC |
nie nadano |
Położenie na mapie Katowic | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Kolonia Alfred – osada robotnicza, powstała w połowie XIX wieku dla pracowników nieistniejącej obecnie kopalni „Alfred”, założonej w 1834 roku i w 1859 roku połączonej z kopalnią „Hohenlohe”. Położona jest w Katowicach, na terenie dzielnicy Wełnowiec-Józefowiec, przy lasku Alfreda, placu Alfreda i alei Wojciecha Korfantego. Zabytkowa zabudowa kolonii, powstała pod koniec XIX wieku, została po 1923 roku wraz z zamknięciem szybu „Alfred” zagospodarowana m.in. na cele mieszkalne.

Kolonia Alfred została założona w połowie XIX wieku wokół założonej w 1834 roku kopalni węgla kamiennego „Alfred”. Sama zaś nazwa pochodzi od imienia jednego z synów Johna Baildona, który wraz z książętami Hohenlohe-Öhringen założyli kopalnię „Alfred”. Kopalnię tę w 1859 roku połączono z zakładem „Hohenlohe”. W 1923 roku unieruchomiono szyb „Alfred”, a dziesięć lat później zamknięto całą kopalnię „Hohenlohe”. Pozostałą zabudowę przystosowano do innych celów, m.in. dla mieszkania robotnicze. Dobudowano również komórki na węgiel oraz piec do wypieku chleba.
W 1924 roku wraz z likwidacją obszarów dworskich część rejonu Alfreda włączono do Siemianowic (Śląskich), zaś część z obecną zabudową do gminy Wełnowiec. Po nacjonalizacji przemysłu, w latach 40. XX wieku zabudowę Alfreda przekazano kopalni „Prezydent”. 1 kwietnia 1951 roku tereny kolonii weszły w skład Katowic.
W sierpniu 1978 roku kolonia, zlokalizowana przy placu Alfreda 1-13, została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych. W latach 1980–1982 w rejonie ulicy L. Waryńskiego i T. Patalonga wybudowano osiedle domów jednorodzinnych.
Alfred do XXI wieku nie był podłączony do podstawowej infrastruktury technicznej, a także brakowało obiektów handlowo-usługowych. Dzieci z kolonii uczęszczały wówczas do szkoły w Siemianowicach Śląskich. Ostatni mieszkańcy Alfreda wyprowadzili się około 2012 roku i od tego czasu władze Katowic szukały pomysłu na jej zagospodarowanie.
W 2015 roku Rada Miasta Katowice zgodziła się na przekazanie trzech budynków – nr 3, 4 i 9 nowemu dzierżawcy – Fundacji Pomocy Dzieciom i Seniorom. Fundacja ta wmurowała kamień węgielny pod budowę „Wioski Serca Jana Pawła II”, a także zaadaptowała dawny piec do wypieku chleba na kaplicę. Dodatkowo w ciągu kilku lat część z dachów pokryto dachówką bitumiczną z miejsce ceramicznej i zainstalowano na nich panele fotowoltaiczne. 26 stycznia 2026 roku poinformowano, iż miasto Katowice nie przedłuży z fundacją dzierżawy zabudowy kolonii Alfred.


Zabudowa kolonii Alfred stanowi zaadaptowane po 1923 roku budynki dawnego szybu „Alfred”, powstałe pod koniec XIX wieku. Składają się przeważnie z jednopiętrowych domów mieszkalnych wybudowanych w stylu historyzmu. Budynki nr 10 i 11 posiadają ryzalit sięgający pierwszego piętra, będący pozostałością po ołtarzu św. Barbary.
W dniu 19 sierpnia 1978 roku zabudowę wpisano do rejestru zabytków, zaś 25 czerwca 2007 roku uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla Alfreda. Administratorem budynków kolonii jest Komunalny Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w Katowicach.
Zabytkową kolonię Alfred, położoną przy placu Alfreda, tworzą następujące budynki: