 | |
 | |
| król Cypru (jako Amalryk I) | |
| Okres |
od 1194 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| król Jerozolimy (iure uxoris) | |
| Okres |
od 1198 |
| Iure uxoris | |
| Koronacja |
1198 |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Żona |
1. Eschiwa z Ibelinu |
| Dzieci |
z Eschiwą: |
Amalryk II de Lusignan (ur. 1145, zm. 1 kwietnia 1205 w Akce) – król Cypru w latach 1194–1205, król Jerozolimy w latach 1198–1205.
Był Francuzem, drugim synem Hugona VIII, hrabiego Lusignan, oraz starszym bratem Gwidona de Lusignan. W latach 60. XII wieku towarzyszył swojemu ojcu i bratu w wyprawie do Ziemi Świętej. Został wygnany z Poitou przez pana tych ziem - Ryszarda Lwie Serce za zabicie Patryka z Salisbury, pierwszego earla Salisbury. Do Palestyny przybył około roku 1174, a jego brat prawdopodobnie trochę później. Amalryk poślubił Eschiwę, córkę Baldwina z Ibelinu, i zaczął służbę u Agnieszki z Courtenay - wtedy żony Reginalda z Sydonu. Agnieszka była matką króla Baldwina IV. Proibelińska Kronika Ernoul podaje, że Amalryk był kochankiem Agnieszki, ale bardziej prawdopodobne jest, że Agnieszka i jej syn próbowali popsuć relacje Amalryka z rodziną Ibelin i pozbawić go ich wpływów.
.svg)
Krótko po 22 kwietnia 1179 Amalryk został mianowany konstablem Jerozolimy. W 1180 Gwidon poślubił owdowiałą starszą siostrę Baldwina IV – Sybillę i w 1186 został królem Jerozolimy. Amalryk razem z bratem walczył w bitwie pod Hittin w 1187 i po przegranej razem z bratem trafił do niewoli. W 1194 po bezdzietnej śmierci Gwidona został królem Cypru jako Amalryk I. Koronowany został w Nikozji, 22 września 1197. Po śmierci żony Eschiwy, w październiku poślubił Izabelę, przyrodnią siostrę Sybilli i Baldwina IV, ówczesną królową Jerozolimy. Poprzez to małżeństwo Amalryk został królem Jerozolimy i został koronowany w Akce, w styczniu 1198.
W 1198 zawarł 5-letni pokój z muzułmanami, wykorzystał walkę brata i synów Saladyna o władzę i ziemie Saladyna. Pokój został złamany przez obie strony, ale w 1204 został odnowiony na kolejne 6 lat.
Amalryk zmarł w wyniku przejedzenia się rybą na krótko przed swoją drugą żoną - Izabellą. Możliwe, że został otruty. Został pochowany w katedrze Św. Zofii w Nikozji. Cypr trafił w ręce jego najstarszego syna, którego miał z Eschiwą. Jerozolima trafiła do rąk najstarszej córki Izabeli z jej poprzedniego małżeństwa z Konradem de Montferrat.
|
.svg)
|
