Amomyrtus – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych. Obejmuje tylko dwa gatunki występujące w Ameryce Południowej – w środkowej i południowej części Chile oraz w południowo-zachodniej Argentynie. Są to krzewy i drzewa rosnące w miejscach zarówno otwartych, jak i cienistych, w dolinach rzek i innych siedliskach wilgotnych.
Ze względu na bardzo obfite kwitnienie Amomyrtus luma jest popularną rośliną ozdobną, sadzoną w obszarach o łagodnym klimacie, w tym w Europie Zachodniej.
Morfologia
Amomyrtus luma
Pokrój
Krzewy i niskie drzewa do 7 m wysokości, z korą gładką, bardzo jasną, łuszczącą się łuskowato.
Pojedyncze lub w pęczkach do 6 w kątach liści. Działki kielicha w liczbie 5 u dołu zrośnięte w rurkę, o równej długości łatkach. Płatki korony w liczbie 5, kremowobiałe, zaokrąglone. Pręciki liczne, białe. Dolna zalążnia tworzona jest przez 2–3 owocolistki, zwieńczona jest pojedynczą szyjką słupka.
Jagody barwy czerwonej do czarnej zawierające 4–6 nasion w bardzo twardych łupinach.
Systematyka
Pozycja systematyczna
Rodzaj z podrodziny Myrtoideae, rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Należy do plemienia Myrteae, a w nim do grupy Pimenta, w której zajmuje pozycję bazalną wspólnie z siostrzanym rodzajem Legrandia. Dawniej rodzaj zaliczany był do szeroko ujmowanego rodzaju mirtMyrtus (stąd A. luma znany jest często wciąż pod dawną nazwą Myrtus lechleriana).
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
↑Eve J. Lucas, Stephen A. Harris, Fiorella F. Mazine, Stephen R. Belsham, Eimear M.Nic Lughadha, Annika Telford, Peter E. Gasson, Mark W. Chase.Suprageneric phylogenetics of Myrteae, the generically richest tribe in Myrtaceae (Myrtales).„Taxon”.56, 4,s.1105-1128,2007.