Androstadienon
Androstadienon
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
(8S,9S,10R,13R,14S)-10,13-dimetylo-1,2,6,7,8,9,11,12,14,15-dekahydrocyklopenta[a]-fenantren-3-on |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 4,16-androstadien-3-on |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór Hilla |
C19H26O |
| Masa molowa |
270,41 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
4075-07-4 |
| PubChem |
92979 |
| SMILES |
CC12CCC3C(C1CC=C2)CCC4=CC(=O)CCC34C
|
|
| InChI |
InChI=1S/C19H26O/c1-18-9-3-4-16(18)15-6-5-13-12-14(20)7-11-19(13,2)17(15)8-10-18/h3,9,12,15-17H,4-8,10-11H2,1-2H3/t15-,16-,17-,18-,19-/m0/s1
|
| InChIKey |
HNDHDMOSWUAEAW-VMXHOPILSA-N
|
|
|
|
|
|
|
|
Androstadienon – organiczny związek chemiczny męski, bezwonny steroid wykryty w pocie, krwi i nasieniu. Martha McClintock wykazała, że androstadienon może poprawiać nastrój u kobiet. Aktywuje on podwzgórze u kobiet. Wśród naukowców nie ma zgodności, co do uznania androstadienonu za ludzki feromon.