Burrows w 2012 roku | |
| Imię i nazwisko |
Andrew William Burrows |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
30 czerwca 1979 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 2004 |
| Wydawnictwo | |
| Współpracownicy | |
| Johnny Borrell, Eliot James, Tom Smith, Mark Ronson, Ilan Eshkeri, Ricky Gervais, Tom Odell, Matt Haig | |
| Zespoły | |
| Razorlight (2004–2009; od 2021), We Are Scientists (2009–2014) | |
| Strona internetowa | |
Andy Burrows (ur. 30 czerwca 1979 w Winchesterze) – brytyjski multiinstrumentalista, kompozytor i autor tekstów, najbardziej znany jest jako perkusista zespołu Razorlight w latach 2004–2009 i od 2021 roku. W latach 2009–2014 był perkusistą grupy We Are Scientists. Działa także jako artysta solowy i kompozytor muzyki filmowej.
Urodził się 30 czerwca 1979 roku w Winchesterze i kształcił się najpierw w The Westgate School, a w latach 1995–1997 w Peter Symonds College. Grał w orkiestrze szkolnej. Z rodzinnego miasta wyprowadził się w wieku 23 lat.
W wywiadzie stwierdził, iż pierwszymi albumami, które kupił, były Bad Michaela Jacksona i kompilacja The Beatles Ballads od The Beatles. Pierwszym instrumentem, na którym grał, był kornet, a później przeszedł na perkusję.
Dołączył do zespołu Razorlight w maju 2004 roku. Odkryto go podczas otwartego przesłuchania jako następca pierwszego perkusisty zespołu Christiana Smitha-Pancorvo, który odszedł na początku 2004 roku. Jego pierwszy występ z Razorlight miał miejsce w londyńskim Bull and Gate 25 maja 2004 roku – około miesiąca przed wydaniem albumu Up All Night, który po premierze osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Z zespołem wydał następnie dwie płyty: Razorlight, która zadebiutowała na 1. miejscu na brytyjskiej liście przebojów oraz Slipway Fires, która osiągnęła na 4. miejsce.
Burrowsa uważano za kluczową postać w kształtowaniu brzmienia i piosenek zespołu Razorlight. Współtworzył hity „America” i „Before I Fall to Pieces”, a wraz z Johnnym Borrellem utwory z albumu Slipway Fires: „Hostage of Love”, „Burbery Blue Eyes”, „60 Thompson” i „Stinger”.
5 marca 2009 roku opuścił Razorlight ze skutkiem natychmiastowym, po pięciu latach gry w zespole. Wyjaśnił, iż przyczyną rozstania były „powody osobiste”. Niemal natychmiast po odejściu z Razorlight dołączył do We Are Scientists. Jego pierwszy album z zespołem, Barbara, ukazał się w czerwcu 2010 roku. Piąty album studyjny zespołu, a drugi Burrowsa z tą grupą, TV en Français miał premierę w marcu 2014 roku. Burrows opuścił zespół jeszcze w tym samym roku, ale od tego czasu okazjonalnie występował z nimi na żywo.
W maju 2021 roku ogłoszono, że Burrows powrócił do Razorlight po 12 latach współpracy z Johnnym Borrellem, Björnem Ågrenem i Carlem Dalemo (który powrócił w tym samym czasie co Burrows). Zespół odbył trasę koncertową po festiwalach w Europie, zanim rozpoczął pracę nad piątym albumem Razorlight – wydanym w tym samym roku Planet Nowhere.
Burrows wydał swój pierwszy solowy album The Colour of My Dreams 26 maja 2008 roku. Powstał on w celu zwiększenia świadomości społecznej i zebrania funduszy na rzecz akcji „Jack’s Place” w Naomi House, hospicjum dla dzieci w jego rodzinnym Winchesterze. Album The Colour of My Dreams został napisany i nagrany w domu Burrowsa podczas przerwy w pracy z Razorlight, po tym jak natknął się na tomik wierszy starego przyjaciela rodziny, Petera Dixona, i zabrał się za komponowanie do niego muzyki. Używając wyłącznie GarageBand, zaczął pracę w swoim mieszkaniu, śpiewając i grając na wszystkich instrumentach na płycie.
Jedenaście dni po opuszczeniu Razorlight ujawniono, że Burrows podpisał kontrakt z Universal Records, tą samą wytwórnią płytową, co jego były zespół. Pół roku później zagrał pod swoim nowym pseudonimem I Am Arrows swój pierwszy koncert. Burrows ujawnił, że współpracował z producentem Noah and the Whale, Eliotem Jamesem, a album Sun Comes Up Again ukazał się w sierpniu 2010 i osiągnął 38. miejsce na liście UK Albums Chart. Utwór „Nice Try” z albumu pojawił się w filmie To tylko seks.
Burrows porzucił pseudonim I Am Arrows na rzecz swojego kolejnego solowego albumu Company, który ukazał się 22 października 2012 roku. W 2014 roku wydał płytę Fall Together Again, a pięć lat Reasons to Stay Alive.

Tom Smith, lider zespołu Editors połączył siły z Burrowsem, zakładając wspólnie duet Smith & Burrows – w listopadzie 2011 roku wydali swój album Funny Looking Angels, zawierający bożonarodzeniowe piosenki. Na płycie znalazły się m.in. covery „Only You” zespołu Yazoo i „On and On” grupy Longpigs.
Burrows grał na perkusji w ścieżce dźwiękowej do filmu Arthur z 2011 roku, wyprodukowanej przez Marka Ronsona. Jego gra pojawia się również w ścieżce dźwiękowej Ilana Eshkeriego do filmu Johnny English Reaktywacja z 2011 roku. W 2012 roku Burrows został zaproszony przez firmę producencką Lupus Films do współpracy nad filmem The Snowman and the Snowdog, kontynuacją klasycznego filmu animowanego Bałwanek z 1982 roku. W 2014 roku wystąpił gościnnie w piosence „A World Ago” z albumu Choose Your Battle holenderskiego zespołu The Medics.
W 2016 roku współpracował z Rickym Gervaisem przy pisaniu i współprodukowaniu oryginalnej ścieżki dźwiękowej do komedii David Brent: Życie w trasie. Występował także w filmie jako perkusista w zespole Brenta, Foregone Conclusion. Skomponował dodatkowo ścieżkę dźwiękową do serialu Gervaisa z 2019 roku After Life.
Burrows współpracował również z artystą nagrywającym dla wytwórni Columbia, Tomem Odellem, grając na perkusji i śpiewając chórki na albumach Wrong Crowd z 2016 roku i Jubilee Road z 2018 roku. Był współautorem utworów „Sirens” z debiutanckiego albumu Odella Long Way Down, „Here I Am” z Wrong Crowd oraz tytułowego utworu z Jubilee Road.
W 2018 roku współpracował z brytyjskim pisarzem Mattem Haigiem przy albumie Reasons To Stay Alive. Piosenki skomponował Burrows, a Haig napisał do nich teksty. W sierpniu 2018 roku ukazał się tytułowy utwór albumu. Album został wydany przez Fiction Records 1 lutego 2019 roku i zawierał kolejne single: „Handle With Care” i „Barcelona”.
Pochodzi z rodziny lekarza oraz nauczycielki. Ma dwóch braci – Bena, który był związany z zespołem Captain Phoenix oraz Davida, a także siostrę. W 2012 roku mieszkał w Hackney w Londynie z żoną i dwiema córkami, Chloe i Joni.
Utrzymuje bliskie relacje z liderem zespołu Editors, Tomem Smithem, który współpracował z Burrowsem przy płycie Funny Looking Angels oraz w solowej dyskografii Burrowsa. Poznali się na festiwalu Glastonbury w 2005 roku dzięki przyjaźni Burrowsa z ówczesną dziewczyną Smitha, Edith Bowman.