 | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 września 1928 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 grudnia 2004 |
| Zawód, zajęcie |
przedsiębiorca |
 | |
Angus James Bruce Ogilvy (ur. 14 września 1928 w Londynie, zm. 26 grudnia 2004 tamże) – brytyjski arystokrata i przedsiębiorca, młodszy syn Davida Ogilvy’ego, 12. hrabiego Ogilvy i lady Alexandry Coke, córki 3. hrabiego Leicester. Przez małżeństwo z księżniczką Aleksandrą z Kentu wszedł do brytyjskiej rodziny królewskiej.
Wykształcenie odebrał w Heatherdown School w Ascot i w Eton College. W latach 1946–1948 odbywał służbę wojskową w Gwardii Szkockiej (Scots Guards). W 1947 rozpoczął naukę na Trinity College w Cambridge, którą to uczelnię ukończył w 1950 z tytułem bakałarza filozofii, polityki i ekonomii.
Po studiach rozpoczął pracę w firmie Drayton, później nawiązał współpracę z Tinym Rowlandem, kopalnianym potentatem, mającym liczne koneksje w Rodezji. Pomyślnie rozwijającą się karierę przerwal w latach 70. po ujawnieniu, że Lonrho, firma należąca do Rowlanda, z którą współpracował Ogilvy, nie przestrzegała embarga nałożonego przez Wielką Brytanię na Rodezję. Działalność firmy została skrytykowana przez premiera Edwarda Heatha na forum Izby Gmin, który nazwał ją „najgorszą i nieakceptowalną twarzą kapitalizmu”.
24 kwietnia 1963 w Opactwie Westminsterskim poślubił księżniczkę Aleksandrę Windsor, córkę Jerzego Windsora, księcia Kentu i Mariny Glücksburg. W uroczystościach uczestniczyli wszyscy członkowie rodziny królewskiej, a transmisję telewizyjną wydarzenia oglądało ok. 200 mln osób na świecie.
Po ślubie odmówił królowej Elżbiecie II nadania mu tytułu parowskiego i odrzucił ofertę zamieszkania w jednym z królewskich pałaców. Zamieszkał z żoną w Thatched House Lodge w Londynie. Miał z żoną dwoje dzieci: Jamesa (ur. 29 lutego 1964) i Marinę (ur. 31 lipca 1966).
Po rezygnacji z kariery w biznesie w 1973 rozpoczął działalność charytatywną i wspierał żonę w wypełnianiu obowiązków przynależnych członkowi rodziny królewskiej. Towarzyszył też jej w niektórych zagranicznych podróżach (m.in. do Egiptu w 1978, na Saint Lucia w 1979 oraz do Hongkongu, Birmy, Tajlandii i Australii w 1980).
W 1988 został odznaczony Krzyżem Wielkim Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego. W 1997 wszedł w skład Tajnej Rady. Był Strażnikiem Osoby Jej Królewskiej Mości w Szkocji (Her Majesty's Bodyguard for Scotland).
Przewodniczył Imperialnej Fundacji Walki z Rakiem i Związkowi Młodzieży Zjednoczonego Królestwa. Byl patronem Arthritis Care, wicepatronem National Children’s Homes, przewodniczącym rady doradczej The Prince's Youth Business Trust, mężem zaufania Fundacji Zamku Leeds i członkiem rady zarządzającej Stowarzyszenia Promocji Nauki Chrześcijańskiej.
W ostatnich latach życia chorował na raka przełyku, przez co nie uczestniczył w ceremoniach królewskich. Zmarł 26 grudnia 2004, a 5 stycznia 2005 został pochowany w zamku Windsor.
