| Anisopteromorpha | |
| Bechly, 1996 | |
| Okres istnienia: trias–dziś | |
 Erythmis simplicicollis | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Infragromada | |
| Nadrząd | |
| (bez rangi) | Neodonatoptera |
| (bez rangi) | Odonatoclada |
| (bez rangi) | Stigmoptera |
| (bez rangi) | Panodonata |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| (bez rangi) | Euepiproctophora |
| (bez rangi) | Anisopteromorpha |
Anisopteromorpha – takson owadów z rzędu ważek i podrzędu Epiprocta.
Podobnie jak inne Epiprocta ważki te mają stosunkowo silnej budowy tułów i odwłok. Tak jak u Epiophlebiidae tułów cechuje się zanikiem grzbietowego odcinka szwu międzypleuralnego, a odnóża przednie w locie ustawione są prostopadle względem pozostałych par. W przeciwieństwie do ważek równoskrzydłych w trakcie kopulacji samica przytrzymuje odwłok samca odnóżami, nie zaś odwłokiem. Jako autapomorfie Anisopteromorpha wymienia się żyłki medialną i kubitalną w obu parach skrzydeł zakrzywione na wysokości arkulusa, komórkę dyskoidalną tylnego skrzydła podzieloną żyłką trygonalną na przednie hypertriangulum i tylne triangulum, a w przypadku pierwotnego planu budowy samców także podzielony na trzy komórki trójkąt analny od strony odsiebnej odgraniczony biegnącą do kąta analnego tylną gałęzią żyłki AA2b.
Podobnie jak u Epiophlebiidae larwy z tej grupy cechują się krótkim i rozszerzonym ku tyłowi odwłokiem, położonym w jego drugim segmencie przedżołądkiem, silnie skróconymi epiproktami i paraproktami formującymi z przysadkami odwłokowymi piramidkę analną oraz występowaniem złożonych skrzeli rektalnych zamiast trzech skrzelotchawek.
Takson ten wprowadzony został w 1996 roku przez Güntera Bechly’ego. Obejmuje wszystkie Euepiproctophora z wyjątkiem Epiophlebiidae. Jego systematyka do rangi rodziny z wyłączeniem podziału ważek różnoskrzydłych przedstawia się następująco: