| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód |
reżyserka, scenarzystka |
| Strona internetowa | |
Anja Salomonowitz (ur. 12 listopada 1976 w Wiedniu) – austriacka reżyserka i scenarzystka filmowa, znana z łączenia elementów dokumentu i fabuły. Jej twórczość porusza tematy społeczne i polityczne, takie jak pamięć, migracja i równość płci.
Anja Salomonowitz dorastała w żydowskiej rodzinie i należała do socjalistyczno-syjonistycznej organizacji młodzieżowej Hashomer Hatzair. Studiowała film w Wiedniu i Berlinie, a w czasie studiów współpracowała z reżyserem Ulrichem Seidlem.
Rozwinęła własny język filmowy, łączący dokument, fikcję i esej. Prawdziwe doświadczenia ludzkie poddaje artystycznemu przetworzeniu, a każdy z jej filmów podporządkowany jest rygorystycznej koncepcji kolorystycznej. Jej dzieła zdobyły uznanie międzynarodowe, liczne nagrody i są analizowane w literaturze filmoznawczej.
Pierwszym filmem, który trafił do kin, był 52-minutowy dokument Das wirst du nie verstehen (2003). W filmie artystka konfrontuje własną rodzinę z jej historią – ciotka była więźniarką obozu koncentracyjnego, opiekunka działała w socjalistycznym ruchu oporu, a babka „nie zrobiła nic”. Film utrzymany jest w bieli, co kieruje uwagę widza na słowa bohaterów.
W 2006 roku zrealizowała minutowy film Codename Figaro, stworzony z okazji Roku Mozarta. Poprzez symulowaną rozmowę telefoniczną między kobietą a jej narzeczonym cudzoziemcem ironicznie komentuje austriacką politykę imigracyjną.
Kolejny film – Kurz davor ist es passiert (2006) – poświęcony jest handlowi kobietami. Bohaterki nie występują osobiście – ich historie opowiadają inni ludzie, tacy jak celnicy czy dyplomaci. Film zdobył międzynarodowe uznanie i liczne nagrody, m.in. Nagrodę Caligariego na Berlinale 2007 oraz Wiedeńską Nagrodę Filmową (2006).
W 2012 roku wyreżyserowała film fabularny Spanien – scenariusz powstał we współpracy z pisarzem Dimitré Dinevem, a muzykę napisał Max Richter. Główną rolę zagrał Grégoire Colin.
W 2013 roku powstał film Die 727 Tage ohne Karamo, poświęcony restrykcyjnemu prawu imigracyjnemu. W 2016 roku w Volkstheater w Wiedniu wystawiła spektakl Der Junge wird beschnitten, w którym dzieci odtwarzają wywiady dorosłych dotyczące obrzezania.
Jej film Dieser Film ist ein Geschenk (2019) to portret artysty Daniela Spoerriego, w którym jego postać odtwarza syn reżyserki – Oskar Salomonowitz (2008–2020). Film stanowi refleksję nad pamięcią, śmiercią i sztuką jako formą daru.
W 2024 roku zaprezentowała na Berlinale biograficzny film Mit einem Tiger schlafen, poświęcony malarce Marii Lassnig, z Birgit Minichmayr w roli głównej. Film otrzymał wiele nagród, m.in. specjalną nagrodę Thomasa Plucha za scenariusz i „Najlepsze osiągnięcie artystyczne” na Bolzano Film Festival Bozen.
Obecnie pracuje nad filmem o ukraińskiej aktywistce Innie Szewczenko, założycielce ruchu Femen.
Mieszka w Wiedniu. Ma trzech synów z reżyserem Virgilem Widrichem, z których jeden, Oskar Salomonowitz (2008–2020), zginął tragicznie w wypadku.
Filmy dokumentalne:
Filmy fabularne:
Filmy krótkometrażowe:
Za Die 727 Tage ohne Karamo:
Za Kurz davor ist es passiert:
Za Das wirst du nie verstehen:
Za Dieser Film ist ein Geschenk:
Za Mit einem Tiger schlafen: