Anna Sawicka

Anna Sawicka
Data urodzenia	1957
	doktor habilitowany nauk humanistycznych
	Specjalność: iberystyka, literaturoznawstwo hiszpańskie
Doktorat	1991
Habilitacja	29 listopada 2004
	Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Jagielloński

Anna Sawicka (ur. 1957) – polska iberystka, tłumaczka z języka katalońskiego i hiszpańskiego.

Życiorys

Doktoryzowała się w 1991 roku na podstawie pracy Manuel Azaha: pisarz bez czytelników. Dzieje pewnego mitu na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, zaś w 2004 ukończyła tamże habilitację. Przez pięć lat wykładała literaturę polską na Uniwersytecie Barcelońskim; w tym okresie rozpoczęła naukę języka katalońskiego. Jest pracowniczką Instytutu Filologii Romańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Do jej obszaru badawczego należy literatura i kultura katalońska, należy do redakcji „Studiów Iberystycznych”.

Tłumaczy literaturę z języka katalońskiego i hiszpańskiego. Przekładała m.in. katalońskich dramaturgów, czy twórczość Jaume Cabrégo. Za przekład średniowiecznego brewiarza Rajmunda Llulla otrzymała w 2004 roku wyróżnienie Instytutu Cervantesa, zaś w 2015 roku otrzymała nagrodę za najlepszy przekład z języka katalońskiego przyznawaną przez Instytutu Ramona Llulla za tłumaczenie powieści Głosy Pamano Cabrégo.

Jest członkinią Komisji Neofilologicznej Wydziału Filologicznego Polskiej Akademii Umiejętności, należy do Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury.

Jej starszym bratem jest hispanista Piotr Sawicki.

Twórczość

przekłady

Ramon Llull, Księga Przyjaciela i Umiłowanego, 2003
Albert Sánchez Piñol, Chłodny dotyk, 2006
Lluís-Anton Baulenas, Za worek kości, 2008
Javier Tomeo, Minihistorie, 2009
Maria Àngels Anglada, Skrzypce z Auschwitz, 2010
Eduardo Mendoza, Miasto cudów, 2010
Jaume Cabré, Wyznaję, 2013
Jaume Cabré, Głosy Pamano, 2014
Jaume Cabré, Jaśnie Pan, 2015
Jaume Cabré, Cień eunucha, 2016
Jaume Cabré, Agonia dźwięków, 2017
Jaume Cabré, Podróż zimowa, 2018
Jaume Cabré, Kiedy zapada mrok, 2019
Pere Calders, Kroniki ukrytej prawdy, 2019
Isabel Allende, Długi płatek morza, 2020
Mercè Rodoreda, Diamentowy plac, 2022
Najat El Hachmi, Ostatni patriarcha, 2022

twórczość własna

Paryż – Barcelona – Sitges. Modernistyczny „genius loci” w Katalonii z perspektywy Santiago Rusiñola, 2003
Drogi i rozdroża kultury katalońskiej, 2007

Przypisy

1 2 The Fundació Ramon Llull awards prizes to the American [online], Institut Ramon Llull [dostęp 2022-05-05] (ang.).
1 2 3 Dr hab. Anna Sawicka, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-05-05] .
1 2 3 4 5 6 7 8 Sawicka Anna [online], Stowarzyszenie Tłumaczy Literatury [dostęp 2022-05-05] .
1 2 3 Anna Sawicka [online], marginesy.com.pl [dostęp 2022-05-05] (pol.).
↑ Kto jest kim [online], Pracownia Studiów Katalońskich – Wydział Filologiczny [dostęp 2022-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-25] .
↑ Długi płatek morza [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2023-01-04] .
↑ Diamentowy plac [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2023-01-04] .
↑ Najat ElN.E. Hachmi Najat ElN.E., Ostatni patriarcha, Kołobrzeg: Biuro Literackie, 2022, ISBN 978-83-67249-11-9 .

[:3-1] 1 2 The Fundació Ramon Llull awards prizes to the American [online], Institut Ramon Llull [dostęp 2022-05-05] (ang.).

[:0-2] 1 2 3 Dr hab. Anna Sawicka, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-05-05] .

[:1-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 Sawicka Anna [online], Stowarzyszenie Tłumaczy Literatury [dostęp 2022-05-05] .

[:2-4] 1 2 3 Anna Sawicka [online], marginesy.com.pl [dostęp 2022-05-05] (pol.).

[5] Kto jest kim [online], Pracownia Studiów Katalońskich – Wydział Filologiczny [dostęp 2022-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-25] .

[6] Długi płatek morza [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2023-01-04] .

[7] Diamentowy plac [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2023-01-04] .

[8] Najat ElN.E. Hachmi Najat ElN.E., Ostatni patriarcha, Kołobrzeg: Biuro Literackie, 2022, ISBN 978-83-67249-11-9 .