Jej kariera rozwinęła się pod koniec lat 70. Piosenkarka popularna była szczególnie w Estonii, innych republikach ZSRR, Finlandii oraz Polsce. Pierwszy jej występ poza Estonią miał miejsce w Polsce. W 1984 roku reprezentowała ZSRR na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, gdzie zdobyła dwie pierwsze nagrody: za utwór „Не гаснет надежда” (Nadzieja nigdy nie gaśnie) w programie głównym konkursu oraz za interpretację polskiej piosenki („Polka Idolka”).