| Anthicus antherinus | |||
| (Linnaeus, 1761) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
nakwiatek rudawek | ||
| Synonimy | |||
| |||
Nakwiatek rudawek (Anthicus antherinus) – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae. Zamieszkuje Europę, północną, środkową i zachodnią Azję oraz Afrykę Północną.
Gatunek ten został opisany po raz pierwszy w 1761 roku przez Karola Linneusza jako Meloe antherinus. Wyróżnia się w jego obrębie dwa podgatunki:

Chrząszcz o ciele długości od 3 do 3,5 mm, ubarwionym czarno, z wyjątkiem brunatnożółtych goleni i stóp oraz pokryw, które z kolei są czerwonobrunatne z ostro odgraniczonym od tła czarnym wzorem, przy czym może on ulegać redukcji. Powierzchnię głowy i przedplecza porasta brunatne, krótkie, podniesione owłosienie. Włosy na pokrywach są zaś jaśniejsze, dłuższe i przylegające. Odległości między punktami na głowie i przedpleczu są mniejsze niż ich średnice. Przód głowy pozbawiony jest wypukłego guza. Zarys pokryw jest owalny, a ich punktowanie gęste.
Owad ten zasiedla tereny o podłożu piaszczystym do nizin po niższe części gór. Postacie dorosłe spotyka się przez cały rok, a najliczniej w od czerwca do sierpnia. Bytują wśród rozkładających się szczątków roślinnych, w pryzmach kompostowych, w ściółce, pod kamieniami i napływkami. Przylatują do sztucznych źródeł światła.
Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny w Europie stwierdzony został w Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Francji, Belgii, Holandii, Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwie, Litwie, Polsce, Czechach, Słowacji, na Węgrzech, Białorusi, Ukrainie, w Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Czarnogórze, Macedonii, Albanii, Grecji oraz europejskich częściach Rosji (na północ po Karelię) i Turcji. W Azji znany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Cypru, anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Azerbejdżanu, Syrii, Libanu, Izraela, Arabii Saudyjskiej, Kazachstanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Kirgistanu, Iranu i Afganistanu. W Polsce jest najpospolitszym przedstawicielem rodzaju, znanym z rozproszonych stanowisk w różnych częściach kraju. Podgatunek A. a. syriae notowany jest z Francji, Afryki Północnej, Syrii i Afganistanu.