Nakwiatek wydmowy

Nakwiatek wydmowy
Anthicus bimaculatus
(Illiger, 1801)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

nakwiatkowate

Podrodzina

Anthicinae

Rodzaj

nakwiatek

Gatunek

nakwiatek wydmowy

Synonimy
  • Notoxus bimaculatus Illiger, 1801
  • Eonius bimaculatus (Illiger, 1801)
  • Platylorus bimaculatus (Illiger, 1801)
  • Anthicus dauricus Motschulsky, 1845
  • Anthicus fasciatus Schilsky, 1888
  • Anthicus pollens Schilsky, 1888
  • Anthicus pallescens Pic, 1894
  • Anthicus sagitta Krynicki, 1829
  • Anthicus schilskyi Pic, 1894

Nakwiatek wydmowy (Anthicus bimaculatus) – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Wysp Brytyjskich po Rosyjski Daleki Wschód.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1801 roku przez Johanna K.W. Illigera pod nazwą Notoxus bimaculatus.

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 3 do 4 mm, raczej gęsto porośniętym przylegającym owłosieniem białego koloru. Ubarwiony jest w całości jasnożółto z V-kształtną, ciemną przepaską za środkiem długości pokryw, rzadko z brunatnym zapiersiem i odwłokiem. Duża, drobno i, z wyjątkiem skroni, stosunkowo gęsto punktowana głowa ma trójkątne wcięcie na tylnym brzegu. Tak szerokie jak głowa, wyraźnie z tyłu przewężone przedplecze ma gęsto punktowaną powierzchnię. Zarys pokryw jest owalny z dobrze uwidocznionymi barkami, pośrodku najszerszy. Odnóża przedniej pary odznaczają się zewnętrzną stroną wierzchołka goleni przedłużoną w wyrostek.

Ekologia i występowanie

Jest to owad psammofilny, a przypuszczalnie także słonolubny. Zasiedla pobrzeża wód słonych i słodkich o piaszczystym podłożu, a także piaskownie. Owady dorosłe spotyka się od marca do września w wierzchniej warstwie piasku, pod napływkami i morszczynami oraz wśród korzeni traw. Przylatują do sztucznych źródeł światła.

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii i europejskiej części Rosji, w Azji zaś z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu i anatolijskiej części Turcji.

W Polsce jest owadem rzadkim, znanym głównie z Pobrzeża Bałtyku, a na nizinach tylko z nielicznych stanowisk: w XXI wieku notowany był nad mazowieckim odcinkiem Wisły, Wartą oraz w piaskowni na Górnym Śląsku.

Przypisy

  1. ↑ Anthicus bimaculatus – Nakwiatek wydmowy. [w:] Insektarium.net [on-line]. [dostęp 2022-04-29].
  2. 1 2 D.S. Chandler, G. Uhmann, G. Nardi, D. Telnov: Anthicidae. W: Catalogue of Palaearctic Coleoptera Volume 5. Tenebrionoidea. I. Löbl, A. Smetana (red.). Wyd. Apollo Books. Stenstrup: 2008, s. 424-429.
  3. 1 2 3 4 5 6 Daniel Kubisz, Przemysław Szwałko: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 80. Nakwiatkowate - Anthicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1998, s. 16–23.
  4. 1 2 3 4 5 6 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.
  5. 1 2 3 Grzywocz J., Szołtys H., Wanat M., Greń C., Ruta R., Królik R.. Chrząszcze (Coleoptera) Śląska Dolnego i Górnego – dotychczasowy stan poznania oraz nowe dane faunistyczne: Anthicidae. „Acta entomologica silesiana”. 27, 2019.
  6. 1 2 T. Barłożek, R. Gawroński, K. Komosiński, Sz. Konwerski, R. Matusiak, M. Miłkowski, R. Ruta. Nowe stanowiska Anthicidae (Coleoptera: Tenebrionoidea) w Polsce. „Wiadomości Entomologiczne”. 30 (3), s. 159–169, 2011.