Anthicus sellatus

	Anthicus sellatus
	(Panzer, 1796)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Rodzina	nakwiatkowate
Podrodzina	Anthicinae
Rodzaj	Anthicus
Gatunek	Anthicus sellatus
Synonimy
	Notoxus sellatus Panzer, 1796;
	Notoxus sellatus Panzer, 1796;

Anthicus sellatus – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1796 roku przez Georga W.F. Panzera jako Notoxus sellatus.

Chrząszcz o ciele długości od 3,6 do 4,5 mm, porośniętym gęstym, srebrzystym, na głowie i przedpleczu przylegającym, a na pokrywach nieco wzniesionym owłosieniem. Ubarwienie głowy jest czarne lub czarnobrunatne, przedplecza czarne lub czarnobrunatne, okazjonalnie z czerwonobrunatnym brzegiem tylnym, tarczki czarnobrunatne, pokryw jasnobrunatne z ciemną przepaską poprzeczną pośrodku, spodu ciała ciemnobrunatne, a głaszczków, czułków i odnóży jasnobrunatne. Trapezowata w zarysie głowa ma na przedzie podłużny, wypukły guz sięgający środkowej części czoła. Znacznie węższe od głowy przedplecze wyraźnie rozszerza się ku przodowi, a punkty na jego powierzchni stykają się ze sobą. Punkty na pokrywach są stosunkowo duże i gęsto rozmieszczone, a przestrzenie między nimi połyskujące.

Owad ten zasiedla tereny piaszczyste na nizinach i pogórzach, zwłaszcza pobrzeża wód. Postacie dorosłe spotyka się od kwietnia do września pod rozkładającymi się szczątkami roślin, wśród napływek i pod odchodami zwierząt. Przylatują do sztucznych źródeł światła.

Gatunek palearktyczny, w Europie znany z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Chorwacji, Rumunii, Bułgarii i północnej Rosji. Na północ dociera do koła podbiegunowego. W Polsce jest owadem bardzo rzadkim. Dane z XXI wieku odnoszą się do pojedynczych stanowisk na Nizinie Mazowieckiej, w Kotlinie Kolskiej, Puszczy Pilickiej, na Półwyspie Helskim oraz Górnym i Dolnym Śląsku.

Przypisy

1 2 Anthicus sellatus (Panzer, 1796). [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2019-12-23].
1 2 Daniel Kubisz, Przemysław Szwałko: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 80. Nakwiatkowate - Anthicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1998, s. 16-23.
1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.
1 2 Grzywocz J., Szołtys H., Wanat M., Greń C., Ruta R., Królik R.. Chrząszcze (Coleoptera) Śląska Dolnego i Górnego – dotychczasowy stan poznania oraz nowe dane faunistyczne: Anthicidae. „Acta entomologica silesiana”. 27, 2019.
↑ T. Barłożek, R. Gawroński, K. Komosiński, Sz. Konwerski, R. Matusiak, M. Miłkowski, R. Ruta. Nowe stanowiska Anthicidae (Coleoptera: Tenebrionoidea) w Polsce. „Wiadomości Entomologiczne”. 30 (3), s. 159-169, 2011.

Linki zewnętrzne

Fotografia w Atlasie chrząszczy Polski Lecha Borowca

[fe-1] 1 2 Anthicus sellatus (Panzer, 1796). [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2019-12-23].

[Kubisz&Szwalko-2] 1 2 Daniel Kubisz, Przemysław Szwałko: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 80. Nakwiatkowate - Anthicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1998, s. 16-23.

[Burakowskietal-3] 1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.

[Grzywocz19-4] 1 2 Grzywocz J., Szołtys H., Wanat M., Greń C., Ruta R., Królik R.. Chrząszcze (Coleoptera) Śląska Dolnego i Górnego – dotychczasowy stan poznania oraz nowe dane faunistyczne: Anthicidae. „Acta entomologica silesiana”. 27, 2019.

[Barłożek-5] T. Barłożek, R. Gawroński, K. Komosiński, Sz. Konwerski, R. Matusiak, M. Miłkowski, R. Ruta. Nowe stanowiska Anthicidae (Coleoptera: Tenebrionoidea) w Polsce. „Wiadomości Entomologiczne”. 30 (3), s. 159-169, 2011.