| Anthidium | |
| Fabricius, 1804 | |
Makatka zbójnica (Anthidium manicatum) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Anthidium |
Makatka (Anthidium) – rodzaj pszczół samotnych z rodziny miesierkowatych. Jego przedstawiciele żyją w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Afryce i Azji, nie ma ich natomiast w Australii. W Polsce występują 3 gatunki z tego rodzaju.

Samice zbierają pyłek na szczoteczkę brzuszną znajdującą się na spodzie odwłoka, co jest charakterystyczne dla samic samotnych gatunków miesierkowatych. Przednie skrzydło posiada dwie (a nie trzy) komórki submarginalne. Ubarwienie u wielu gatunków jest czarne z kontrastowymi żółtymi plamami lub przepaskami, co upodabnia je nieco do os. Samce mogą być większe od samic, co jest jednym z wyjątków wśród pszczół (zwykle to samice są większe).
Makatki są pszczołami samotnymi, co oznacza, że każda samica zakłada własne gniazdo i zaopatruje je w pokarm (pyłek i nektar) bez pomocy innych samic. Latają w lecie i mają jedno pokolenie w roku. Gniazda budują w znalezionych przez siebie szczelinach czy jamkach, w ziemi bądź nad ziemią, miejsce może się różnić w zależności od gatunku. Od gatunku zależy również materiał, jaki jest używany do konstrukcji wnętrza gniazda, często jest to kutner z liści roślin, ale może być również używana żywica. Rodzaj obejmuje zarówno gatunki oligo-, jak i polilektyczne (czyli, odpowiednio, zbierające pyłek z wąskiej grupy roślin, lub korzystające z kwiatów wielu niespokrewnionych gatunków). Samce mogą wykazywać zachowania terytorialne i być agresywne wobec rywali. Samice kopulują wielokrotnie, z różnymi samcami.
Przedstawiciele rodzaju żyją w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Afryce i Azji, nie ma ich natomiast w Australii. W Polsce występują 3 gatunki z tego rodzaju, tj. A. manicatum, A. montanum, A. punctatum (zobacz też: miesierkowate Polski).




Takson ten wprowadzony został w 1801 roku przez Johana Christiana Fabriciusa. Należą do niego 174 opisane gatunki: