Antigonon cienkoogonkowy jest rozpowszechniony jako roślina ozdobna i rośnie zdziczały na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej. Bulwiaste korzenie, młode liście i kwiaty tego gatunku są jadalne.
Morfologia
Pokrój
Byliny o pnących pędach (pnącza). Korzenie są bulwiaste. Wąsy czepne rozwijają się w kątach pędów i na ich szczytach oraz na wierzchołkach kwiatostanów.
Ulistnienie jest naprzemianległe, ogonkowe (ogonki obłe lub oskrzydlone). Blaszka liściowa jest pojedyncza, całobrzega, sercowata lub trójkątna. Gatki błoniaste, zazwyczaj nietrwałe, drobne.
Promieniste, obupłciowe, zebrane w pęczki przypominające grona, rozwijające się w kątach liści i na szczytach pędów. Listków okwiatu jest 5, są zrośnięte u podstawy, przypominają płatki, tworzą okwiat o dzwonkowatym kształcie, rosnący także po przekwitnięciu. Trzy zewnętrzne listki są szersze od dwóch wewnętrznych. Listki te są białe, zielone lub czerwone. Mają 8 pręcików zrośniętych do połowy, tworząc rurkę przyrośniętą do okwiatu. Zalążnia jest górna, jednokomorowa, trójkanciasta, z trzema szyjkami zakończonymi tarczowatymi znamionami.
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).