Antoni Prochaska

Antoni Prochaska
Data i miejsce urodzenia

24 maja 1852
Zaleszczyki Małe

Data i miejsce śmierci

23 września 1930
Lwów

Narodowość

polska

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Antoni Prochaska (ur. 24 maja 1852 w Zaleszczykach Małych, zm. 23 września 1930 we Lwowie) – polski historyk, zajmujący się dziejami polsko-litewskimi w XIV–XV w. oraz historią Rusi Czerwonej, członek Towarzystwa Historycznego we Lwowie.

Nagrobek Antoniego Prochaski

Życiorys

Był najstarszym synem Antoniego (leśniczy) i Agnieszki z Soleckich. Nauki gimnazjalne pobierał w Buczaczu i we Lwowie, gdzie złożył maturę w 1871. Krótko studiował w seminarium duchownym i zapisał się na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu we Lwowie. Studiował historię, przebywając również na stypendium w Wiedniu. Pracę doktorską (Polska a Czechy w czasach husyckich) obronił pod kierunkiem Ksawerego Liskego w 1874. Od 1878 do 1929 pracował jako archiwista (kustosz) w Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich we Lwowie. Od 1893 członek Akademii Umiejętności. W 1894 został członkiem Moskiewskiego Towarzystwa Archeologicznego.

Autor książek historycznych. Wydawał też teksty źródłowe, m.in. Codex epistolaris Vitoldi... (1882) oraz Akta grodzkie i ziemskie... (t. 16–24, 1894–1931).

Ordery i odznaczenia

Wybrane publikacje

Przypisy

  1. ↑ Według inskrypcji nagrobnej 13 marca.
  2. ↑ Fryderyk Papée, Towarzystwo historyczne 1886–1900, [w:] Kwartalnik Historyczny, rocznik LI, zeszyt 1–2, Lwów 1937, s. 5.
  3. ↑ Nota o autorze, [w:] A. Prochaska, Sobór w Konstancji, Kraków 2015, s. 125.
  4. ↑ Maria Blombergowa, Polscy członkowie Cesarskiego Moskiewskiego Towarzystwa Archeologicznego (1864–1914), [w:] Kwartalnik Historii Nauki i Techniki 25/3 (1980) s. 555.
  5. ↑ M.P. z 1929 r. nr 274, poz. 630 „za zasługi na polu pracy naukowej”.
  6. ↑ Kronika. Dekoracja Orderem Odrodzenia Polski. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 58 z 11 marca 1930.

Bibliografia

Linki zewnętrzne