Antoni Alexandrowicz

Antoni Alexandrowicz
3 zwycięstwa
Squadron Leader Squadron Leader
Data i miejsce urodzenia

25 października 1906
Jaropowce

Data i miejsce śmierci

14 lutego 1943
k. Irelrth, Wielka Brytania

Przebieg służby
Lata służby

do 1943

Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF

Jednostki

CWL-1
307 dywizjon myśliwski nocny
219 dywizjon myśliwski nocny

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (dwukrotnie)

Antoni Witold Alexandrowicz (ur. 25 października 1906 w Japorowicach, zm. 14 lutego 1943 nad Lake District) – major pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) brytyjskich Królewskich Sił Powietrznych, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Antoni Alexandrowicz pochodził ze szlacheckiej rodziny Alexandrowiczów herbu Aleksandrowicz. Jego ojcem był Kazimierz Witold Alexandrowicz (1866–1924), matką – Jadwiga z Russanowskich (1881–1948). Antoni miał sześcioro rodzeństwa (Ewę, Zofię, Stefana, Magdalenę, Annę i Jadwigę).

Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 w korpusie oficerów rezerwy aeronautyki. Posiadał przydział w rezerwie do 1 pułku lotniczego w Warszawie.

W momencie wybuchu II wojny światowej pełnił służbę w eskadrze ćwiczebnej pilotażu CWL 1 w Dęblinie.

Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii otrzymał numer służbowy P-1404 i latał jako pilot w 307 dywizjonie myśliwskim nocnym „Lwowskich Puchaczy”. W 1942 roku został przeniesiony do brytyjskiego 219 dywizjonu myśliwskiego nocnego, w którym odniósł 3 zwycięstwa (4 czerwca 1942 zestrzelił Ju-88 i He-111, a 11 czerwca 1942 zestrzelił Do-217). Podczas lotu ćwiczebnego pilotowany przez niego samolot Bristol Beaufighter V8551 rozbił się o ziemię w rejonie Ireleth. Wraz z Alexandrowiczem zginął nawigator porucznik Zbigniew Jan Domański.

Antoni Alexandrowicz został pochowany na cmentarzu w Newark, w sekcji War Graves Plot Section J Grave 313A. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 08354. Był także odznaczony trzykrotnie Krzyżem Walecznych oraz dwukrotnie Medalem Lotniczym.

Sklasyfikowany na 96. pozycji na „liście Bajana” z trzema pewnymi zwycięstwami powietrznymi.

Antoni Alexandrowicz ożenił się 14 grudnia 1933 roku w Warszawie z Wiesławą Eufemią Raszewską i miał z nią dwoje dzieci: Marię Pię i Antoniego Marię.

Uwagi

  1. ↑ Niektóre źródła piszą o Alexandrowiczu przez „ks”, jednak większość źródeł podaje nazwisko przez „x”. Tak pisane nazwisko umieszczone jest również na nagrobku pilota.

Przypisy

  1. ↑ Strona dywizjonu 307. [dostęp 2013-04-07].
  2. ↑ Robert R. Janczak: Puchacze czuwaja w mroku. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1977, s. 20, seria: Żółte Tygrysy. [dostęp 2013-04-07].
  3. ↑ Wyszukiwarka Niebieskiej Eskadry. [dostęp 2014-10-17].
  4. ↑ Profil Antoniego Alexandrowicza na stronie Niebieskiej Eskadry. [dostęp 2014-10-17].
  5. 1 2 3 Alexandrowicz Antoni. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-07-22].
  6. ↑ Antoni Alexandrowicz w Wielkiej genealogii Minakowskiego. [dostęp 2013-04-07].
  7. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 162, 666.
  8. 1 2 Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 57. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.

Bibliografia