| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |

Antoni Buzuk (ur. 15 listopada 1904 w Warszawie, zm. 23 listopada 1968 tamże) – polski kompozytor muzyki rozrywkowej.
Urodził się w rodzinie Aleksandra i Marii z Parisów. Jako chłopiec śpiewał w chórze kościelnym Adolfa Szczygielskiego w kościele św. Franciszka. Uczestnik obrony Lwowa, następnie do 1920 ochotnik w Wojsku Polskim. Ranny w ofensywie na Kijów, dostał się do niewoli sowieckiej.
W 1929 ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie. Uczył się również kompozycji i teorii muzyki w studium uzupełniającym u Kazimierza Sikorskiego. W okresie studiów założył kwartet, z którym grywał, aż do wybuchu II wojny światowej w warszawskich kawiarniach oraz w kurortach: Juracie, Jastarni, Wiśle.
W czasie okupacji niemieckiej należał do zespołu Bohdana Wodiczki, grał w kawiarni „U Aktorek” i restauracji „Pod Krzywą Latarnią”.
Jako kompozytor czynny od lat 20. aż po lata 60. XX wieku. Pisał piosenki taneczne, harcerskie, turystyczne oraz utwory instrumentalne. Był członkiem ZAIKS-u oraz Związku Muzyków RP.
Spoczywa na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 11D-III-20).