Antoni Lelowski

Antoni Lelowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1783
Stryj

Data i miejsce śmierci

26 czerwca 1855
Warszawa

Miejsce spoczynku

Cmentarz Powązkowski w Warszawie

Zawód, zajęcie

urzędnik, przemysłowiec

Grób Antoniego Lelowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Antoni Lelowski (ur. 1783 w Stryju, zm. 26 czerwca 1855 w Warszawie) – polski przemysłowiec i urzędnik, popularyzator wiedzy techniczno-ekonomicznej, członek przybrany Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 roku.

Życiorys

Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Kształcił się we Lwowie.

W 1807 roku podjął pracę w administracji Księstwa Warszawskiego. W 1824 został asesorem Dyrekcji Przemysłu i Kunsztów. W latach 1825–1847 był komisarzem fabryk, realizując plan uprzemysłowienia kraju.

Lelowski był również wynalazcą, który w 1827 opracował metodę uzyskiwania cukru z pszenicy.

W latach 1820–1828 był redaktorem (założonego wraz z G. Korwinem) pisma Izys Polska.

Był członkiem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk, współpracował z organizacjami naukowo-technicznymi w Rosji, Austrii, Niemczech i Belgii.

Od 1847 na emeryturze. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 159-5-12).

Przypisy

  1. ↑ Lista imienna członków Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w styczniu 1829 roku, [Warszawa], [1829], s. 7.
  2. ↑ Cmentarz Stare Powązki: ANTONI LELOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-12-19].

Bibliografia