Antoni Olcha

Antoni Olcha
Ilustracja
Antoni Olcha w latach 60.
Imię i nazwisko

Antoni Mirek

Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1914
Naprawa

Data i miejsce śmierci

24 listopada 1978
Warszawa

Zawód, zajęcie

pisarz, dyplomata

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej
Multimedia w Wikimedia Commons

Antoni Olcha właśc. A. Władysław Mirek (ur. 21 listopada 1914 we wsi Naprawa, zm. 24 listopada 1978 w Warszawie) – polski prozaik, poeta, reportażysta, autor sztuk scenicznych oraz dyplomata.

Życiorys

Pochodził z rodziny chłopskiej. W 1933 ukończył seminarium nauczycielskie w Jordanowie, a po wojnie, w latach 1946-1950 studia na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. Później (w 1968) ukończył także Wydział Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1933 ogłosił tomik poezji Z pod strzechy. Był redaktorem miesięcznika „Wieś – Jej Pieśń” (1933–1934) oraz „Nowa Wieś” (1934–1936).

Brał udział w kampanii wrześniowej jako ochotnik. W latach 1939–1941 przebywał w Wilnie, gdzie był współpracownikiem dziennika „Prawda Wileńska”. Po zajęciu Wilna przez wojska niemieckie w czerwcu 1941 przedostał się do Warszawy i ukrywał się tam jako ogrodnik i woźnica. Mieszkał tam do 1943, a w latach 1943–1945 brał udział w konspiracyjnym ruchu kulturalnym na Podhalu.

W 1945 organizował akcję przesiedleńczą małorolnych chłopów z Podhala na Ziemie Odzyskane. W okresie od 1945 do 1947 był redaktorem naczelnym tygodnika „Chłopi” oraz kierownikiem Działu Rolnego Polskiej Agencji Prasowej. Następnie był redaktorem gazety „Rolnik Polski” (od 1952 „Gromada – Rolnik Polski”), później redaktorem pisma „Orka" (1957–1960, od 1960 „Tygodnik Kulturalny"), miesięcznika „Teatr Ludowy" (1962–1965).

W 1960 wszedł w skład Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich.

W latach 1973–1978 pełnił funkcję zastępcy ambasadora, a wcześniej, od 1970 roku radcy do spraw kultury Ambasady PRL w Belgradzie. W 1965 roku otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki III stopnia.

Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B21-6-28).

Życie prywatne

Pierwszą żoną Antoniego Olchy była Wiktoria Jasińska. W 1970 ożenił się ponownie z młodszą o 29 lat Zofią Morawską, z którą jest pochowany.

Grób Antoniego Olchy i jego żony na cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Ordery i odznaczenia

Twórczość

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Ewa Głębicka, OLCHA Antoni [online], Instytut Badań Literackich PAN, 2020 [dostęp 2024-11-10] (pol.).
  2. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  3. ↑ Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, "Trybuna Ludu", nr 201, 22 lipca 1969, s. 8.
  4. ↑ M.P. z 1945 r. Nr 38, poz. 91 (ISAP) „za wybitne zasługi w dziedzinie propagowania idei demokratycznej, jak również w dziedzinie organizacji P.A.P. „Polpress”” - wymieniony jako Olcha Mirek Antoni.
  5. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 70, poz. 888 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 12 stycznia 1955 r. nr 0/105 - na wniosek Zarządu Głównego Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa” - wskazany jako Olcha-Mirek Antoni.

Bibliografia