| Apalus | |||
| Fabricius, 1775 | |||
Apalus bimaculatus | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Apalus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Meloe bimaculatus Linnaeus, 1761 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Apalus – rodzaj chrząszczy z rodziny oleicowatych i podrodziny Nemognathinae. Obejmuje 21 opisanych gatunków.
Chrząszcze nieprzekraczające 15 mm długości ciała. Głowa ma niewyłupiaste i niesięgające na spodzie do szczęk oczy. Długość skroni jest niewiele większa niż szerokość oka w widoku grzbietowym. Warga górna jest poprzeczna. Sięgające zwykle środka długości ciała, u samców dłuższe niż u samic czułki zbudowane są z jedenastu członów, z których szczytowe nie są powiększone. Głaszczki szczękowe nie są silnie wydłużone, nie przekraczają dwukrotności długości wargowych; zbudowane są z czterech członów, z których pierwszy jest krótki. Pokrywy są nieskrócone, niezwężone z tyłu wyraźnie, o krawędziach bocznych w tylnych ⅔ lekko tylko łukowato zakrzywionych, z wyjątkiem rozchylenia między wierzchołkami nakrywające cały odwłok. Przednia para odnóży nie ma na udach wykrojeń krawędzi brzusznych u szczytu ani łatek poprzecznego owłosienia. Tylna para odnóży ma zgrubiałe, bardzo szerokie zewnętrzne ostrogi wierzchołkowe goleni, wyraźnie szersze od wewnętrznych. Stopy mają pazurki o zaopatrzonej w jeden lub dwa szeregi ząbków blaszce grzbietowej i wyraźnie wykształconej blaszce brzusznej.
Larwy przedstawicieli rodzaju są kleptopasożytami i parazytoidami pszczół, głównie porobnic i lepiarkowatych. Pierwsze stadium stanowi trójpazurkowiec, który trafia do gniazda gospodarza dzięki forezji.
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy palearktyczną i etiopską. W Polsce stwierdzono tylko A. bimaculatus.
Takson ten wprowadzony został w 1775 roku przez Johana Christiana Fabriciusa. Obejmuje 21 opisanych gatunków, w tym: