Asio
| Asio |
| Brisson, 1760 |
|
 Przedstawiciel rodzaju – uszatka zwyczajna (A. otus) |
| Systematyka
|
| Domena
|
eukarionty |
| Królestwo
|
zwierzęta |
| Typ |
strunowce |
| Podtyp |
kręgowce |
| Gromada |
ptaki |
| Podgromada |
Neornithes |
| Infragromada |
ptaki neognatyczne |
| Rząd |
sowy |
| Rodzina |
puszczykowate |
| Podrodzina |
puszczyki |
| Rodzaj |
Asio |
| Typ nomenklatoryczny |
|
Strix otus Linnaeus, 1758 |
| Synonimy |
- Noctua S.G. Gmelin, 1771
- Otus Cuvier, 1800
- Nyctalops Wagler, 1832
- Brachyotus Gould, 1837
- Ascalaphus Morris, 1837
- Nudipedes Lesson, 1839
- Phasmoptynx Kaup, 1848
- Pseudoscops Kaup, 1848
- Rhinostrix Kaup, 1848
- Rhinoptynx Kaup, 1851
- Nisuella Bonaparte, 1854
- Nesasio J.L. Peters, 1937
|
|
| Gatunki |
|
|
|
|
|
|
Asio – rodzaj ptaków z podrodziny puszczyków (Striginae) w rodzinie puszczykowatych (Strigidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące na całym świecie oprócz obszarów antarktycznych.
Morfologia
Długość ciała 27–46 cm, rozpiętość skrzydeł 82–100 cm; masa ciała 200–685 g.
Systematyka
Etymologia
- Asio: łac. asio, asionis lub axio, axionis „jakiś rodzaj uszatej słowy”.
- Noctua: łac. noctua „sowa” poświęcona Minerwie (znanej również jako Atena, Pallas lub Pallas Atena), bogini mądrości, wojny i sztuk wyzwolonych, której ulubionym ptakiem była sowa, starożytne skojarzenie z jej prymitywną rolą jako bogini nocy, od nox, noctis „noc”. Gatunek typowy: Noctua minor S.G. Gmelin, 1771 (= Strix flammea Pontoppidan, 1763.
- Otus: łac. otus „mała uszata sowa”, od gr. ωτος ōtos „uszata sowa”.
- Nyctalops: rodzaj Nyctala Brehm, 1828; gr. ωψ ōps, ωπος ōpos „oblicze”. Gatunek typowy: Nyctalops stygius Wagler, 1832.
- Brachyotus: gr. βραχυς brakhus „krótki”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. Gatunek typowy: Otus (Brachyotus) galapagoensis Gould, 1837.
- Ascalaphus: gr. ασκαλαφος askalaphos „ptak wspomniany przez Arystotelesa, zazwyczaj identyfikowany jako rodzaj jakiejś sowy”. Gatunek typowy: Ascalaphus auritus Morris, 1837 (= Strix otus Linnaeus, 1758).
- Nudipedes: łac. nudus „goły”; pes, pedis „stopa”, od gr. πους pous, ποδος podos „stopa”. Nomen nudum.
- Phasmaptynx: gr. φασμα phasma, φασματος phasmatos „fantom”, od φαινω phainō „pojawić się”; πτυγξ ptunx, πτυγγος ptungos „sowa”. Gatunek typowy: Otus capensis A. Smith, 1834.
- Pseudoscops: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; σκωψ skōps, σκωπος skōpos „sówka, syczek”. Gatunek typowy: Ephialtes grammicus Gosse, 1847.
- Rhinostrix: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos „nos”; στριξ strix, στριγος strigos „sowa”. Gatunek typowy: Strix americana J.F. Gmelin, 1788 (= Bubo clamator Vieillot, 1808).
- Rhinoptynx: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos „nos”; πτυγξ ptunx, πτυγγος ptungos „sowa”. Gatunek typowy: Otus mexicanus Cuvier, 1829 (= Bubo clamator Vieillot, 1808).
- Nisuella: rodzaj Nisus Lacépède, 1799 (jastrząb); łac. przyrostek zdrabniający -ella. Gatunek typowy: Otus madagascariensis A. Smith, 1834.
- Nesasio: gr. νησος nēsos wyspa (tj. Wyspy Salomona); łac. asio, asionis „sowa”. Gatunek typowy: Pseudoptynx solomonensis E. Hartert, 1901.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
Identyfikatory zewnętrzne: