August Gailit

August Gailit
Ilustracja
Data urodzenia

9 stycznia 1891

Data i miejsce śmierci

5 listopada 1960
Örebro

Narodowość

estońska

Dziedzina sztuki

literatura, dziennikarstwo

Ważne dzieła

August Gailit (ur. 9 stycznia 1891 w Kuiksilla, zm. 5 listopada 1960 w Örebro) – estoński pisarz, prozaik, dziennikarz członek grupy literackiej Siuru. Jego najpopularniejszym utworem jest powieść Dziwny świat Tomasza Nipernaadiego, za którą otrzymał Estońską Nagrodę Państwową.

Życiorys

Był synem cieśli. Wychowywał się w Laatre (obecnie Tölliste). Wykształcenie zdobywał w szkole parafialnej w Valga (1899-1905), szkole miejskiej w Dorpacie (1905-1907) oraz (przez krótki okres) na uniwersytecie w Rydze. Od 1911 roku parał się dziennikarstwem (m.in. w czasopismach "Tallina Teataja" i "Postimees"). W 1917 roku został członkiem nowej, awangardowej grupy literackiej Siuru, zainicjowanej przez Friedeberta Tuglasa; grupa działała do 1920.

Od 1922 mieszkał zagranicą (Włochy, Niemcy, Francja). W 1924 roku wrócił do Tartu, gdzie kontynuował karierę dziennikarza. W 1932 objął stanowisko dyrektora teatru Vanemuine. W 1934 przeprowadził się Tallinna, gdzie zarabiał już na życie jako pisarz.

We wrześniu 1944 Gailit wraz z żoną i córką, zabierając ze sobą wyłącznie jedną walizkę, zbiegł z Estonii do Szwecji w ucieczce przed władzą sowiecką. Emigracja stała się od tego czasu ważnym elementem twórczości pisarza.

Życie prywatne

W 1932 ożenił się z Elvi Vaher-Nander, śpiewaczką operową. W 1933 parze urodziła się córka Aili Viktooria.

Gailit był człowiekiem wielkiego osobistego uroku i błyskotliwym rozmówcą. Lubił ubierać się elegancko – nosił monokl, laskę, kapelusz. Był popularny na salonach, dyktował nowe mody.

Kolorowa reprodukcja bogato zdobionej okładki książki. Po obu stronach okładki cztery równoległe pionowe pasy stylizowane na motyw roślinny. Pomiędzy nimi na górze strony kartusz z abstrakcyjnym wzorem roślinnym, poniżej kartusz z tytułem i nazwiskiem autora, pod nimi na białym tle narysowany pojedynczy kwiat w kolorze granatowym, poniżej słowa "Kirjastus Varrak", pod nimi kartusz z abstrakcyjnym wzorem.
Okładka powieści „Muinasmaa” wydanej w 1918 roku

Twórczość

Adaptacje

Twórczość Gailita była kilkakrotnie ekranizowana – w 1981 roku zekranizowano powieść Twarde morze, opowiadającą o życiu łowców fok w nadbałtyckiej wiosce. Reżyserem filmu był Arvo Kruusement, natomiast dwa lata później nakręcono film na podstawie Dziwnego świata Tomasza Nipernaadiego; reżyserem był Kalio Kiisk.

Przypisy

  1. ↑ Jacek Kolbuszewski: Literatura estońska. W: Władysław Floryan: Dzieje literatur europejskich. T. 2. Cz. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 206.
  2. Tomasz Zubiński: Historia literatury estońskiej od początków piśmiennictwa do roku 1940. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2013. ISBN 978-83-7780-566-4.
    1. 1 2 S. 225.
    2. 1 2 S. 220.
  3. ↑ Grzegorz Gazda: Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 258-259. ISBN 978-83-01-13181-4. (pol.).
  4. Tadeusz Zubiński: Historia literatury estońskiej od początków piśmiennictwa do 1940. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2013. ISBN 978-83-7780-566-4.
    1. 1 2 3 S. 221.
    2. 1 2 S. 227.
  5. ↑ Karge meri w bazie IMDb (ang.)