| Data urodzenia |
ok. 320 |
|---|---|
| Data śmierci |
ok. 390 |
| namiestnik Panonii Drugiej | |
| prefekt Rzymu | |
Sekstus Aureliusz Wiktor (łac. Sextus Aurelius Victor; ur. ok. 320, zm. ok. 390) − rzymski historyk.
Pochodził z Afryki, jak sam zaznacza − urodzony na wsi. Ojciec nie był wykształcony. Prawdopodobnie w 337 roku, w wieku osiemnastu lat przybył do Rzymu aby podjąć studia. Ammianus Marcellinus w swym dziele podaje, że cesarz Julian mianował Wiktora namiestnikiem Pannonii Drugiej oraz uhonorował spiżowym posągiem jako męża godnego naśladowania ze względu na trzeźwy sąd; znacznie później zostanie on prefektem Rzymu, który to urząd pełnił najprawdopodobniej do czerwca 389 roku.
Jego najbardziej znanym dziełem jest powstała ok. 360 roku praca historyczna Caesares, zawierająca krótkie informacje biograficzne o cesarzach rzymskich od Augusta do Konstancjusza II. Pod względem literackim nawiązywał do stylu Tacyta, Swetoniusza, a szczególnie Salustiusza, od którego jest w dużej mierze zależny.
Do innych dzieł przypisywanych Aureliuszowi Wiktorowi należą: Epitome de Caesaribus − skrót dziejów cesarstwa do panowania Teodozjusza Wielkiego, Origo gentis Romanae − rozprawa o pochodzeniu Rzymian, De viris illustribus − historia Rzymu okresu monarchii i republiki, oparta na Hyginie i Liwiuszu.