BRDF (ang. Bidirectional Reflectance Distribution Function, dwukierunkowa funkcja rozkładu odbicia) – stosunek luminancji energetycznej mierzonej w kierunku obserwatora do natężenia napromienienia badanego z kierunku padania promieniowania.
Wartość funkcji BRDF w pełni charakteryzuje własności refleksyjne powierzchni odbijającej.
Funkcja BRDF jest zależna od kierunku padania promieniowania (określają go dwa kąty przestrzenne), kierunku odbicia promieniowania (kolejne dwa kąty) oraz długości fali padającego promieniowania. Czasami funkcję BRDF definiuje się dla całego zakresu falowego promieniowania.
Każda funkcja BRDF powinna spełniać dwie fundamentalne zasady:
Funkcje BRDF używane są w wielu różnych zastosowaniach, m.in.:
Klasyczne modele matematyczne oświetlenia Phonga czy odbicie rozproszone Lamberta mogą być również przedstawione w postaci prostych funkcji BRDF. Istnieją również bardziej skomplikowane modele będące rozszerzeniem wyżej wymienionych (np. uwzględniające własności anizotropowe powierzchni, odbicie kierunkowe i zwierciadlane, zjawiska falowe i inne).
Funkcje BRDF określa się również empirycznie, dokonując serii pomiarów własności obiciowych próbki materiału przy różnych kątach padania promieniowania.