BWRX-300 – projekt małego reaktora modułowego firmy GE Vernova Hitachi Nuclear Energy (GVH), o mocy elektrycznej do 300 MWe. Konstrukcja korzysta z pasywnych systemów bezpieczeństwa, które utrzymują reaktor w stanie bezpiecznym bez zasilania zewnętrznego i ingerencji obsługi, nawet w sytuacjach skrajnych. Projektowy okres eksploatacji wynosi 60 lat.
BWRX-300 jest pomniejszoną ewolucją wcześniejszej konstrukcji GVH, reaktora ESBWR, z wykorzystaniem elementów eksploatowanego reaktora ABWR. GVH opisuje BWRX jako dziesiątą wersję swoich reaktorów wodnych wrzących, po konstrukcjach BWR 1–6, ABWR, SBWR i ESBWR. Reaktory wodne wrzące należą do technologii jądrowych wykorzystujących zwykłą wodę lekką jako chłodziwo. Podobnie jak większość reaktorów tego typu, BWRX-300 chłodzi rdzeń w parowo-wodnym obiegu średniego ciśnienia. Wyróżnikiem konstrukcji jest cyrkulacja wody w rdzeniu za sprawą naturalnej cyrkulacji, bez elektrycznych pomp wymuszających obieg, co przekłada się na prostotę i korzystną ekonomię rozwiązania. Reaktor ma moc cieplną 870 MW i pracuje na paliwie z uranu o niskim wzbogaceniu.
Bezpośrednio po wyłączeniu reaktora około 7% jego wcześniejszej mocy cieplnej jest nadal generowane w wyniku rozpadu krótkożyciowych produktów rozszczepienia. W konwencjonalnych reaktorach pasywne odprowadzanie tego ciepła jest utrudnione, ponieważ nie zostały one zaprojektowane do wykorzystania naturalnej cyrkulacji jako głównego mechanizmu chłodzenia rdzenia. W BWRX-300 chłodzenie odbywa się dzięki naturalnej cyrkulacji wody, co odróżnia go od większości elektrowni wymagających aktywnego chłodzenia z pompami elektrycznymi.
W 2019 roku GVH przewidywała rozpoczęcie budowy BWRX-300 w Stanach Zjednoczonych lub Kanadzie w latach 2024–2025, uruchomienie komercyjne w latach 2027–2028 oraz koszt pierwszej jednostki poniżej 1 mld dolarów.
1 grudnia 2021 roku Ontario Power Generation (OPG) wybrała BWRX-300 dla projektu jądrowego Darlington. W październiku 2022 roku OPG złożyła wniosek o pozwolenie na budowę, planując uruchomienie w 2028 roku. 7 lipca 2023 roku OPG zamówiła trzy dodatkowe reaktory dla projektu Darlington New Nuclear w Ontario, dołączając je do jednostki już planowanej. Decyzja inwestycyjna zapadła w maju 2025 roku, z zaktualizowaną datą uruchomienia pierwszego bloku na 2030 rok. Budowa pierwszej jednostki ma kosztować 7,7 mld dolarów kanadyjskich wraz z infrastrukturą wspólną całego czteroblokowego projektu, a trzy kolejne jednostki szacowano na 13,2 mld dolarów kanadyjskich (9,6 mld dolarów amerykańskich). W kwietniu 2025 roku kanadyjska komisja dozoru jądrowego CNSC wydała pozwolenie na budowę pierwszej jednostki, a budowa reaktora ruszyła w 2026 roku. Łączny budżet czterech reaktorów wynosi 20,9 mld dolarów kanadyjskich, z czego pierwszy reaktor kosztuje około 6,1 mld, a systemy i usługi współdzielone przez cztery bloki około 1,6 mld dolarów kanadyjskich. Prowincja Ontario sfinansowała projekt kwotą 1 mld dolarów kanadyjskich z funduszu Building Ontario, a rząd federalny dołożył 2 mld dolarów kanadyjskich poprzez Canada Growth Fund. Cztery reaktory o mocy 300 MW każde dają łącznie 1200 MWe.
27 czerwca 2022 roku SaskPower wybrała BWRX-300 do potencjalnego wdrożenia w prowincji Saskatchewan w połowie lat trzydziestych.
16 grudnia 2021 roku Synthos Green Energy, ówczesne GE Hitachi Nuclear Energy i BWXT Canada ogłosiły zamiar wdrożenia w Polsce co najmniej dziesięciu reaktorów BWRX-300 na początku lat trzydziestych. 8 lipca 2022 roku spółka joint venture Orlen Synthos Green, utworzona przez Synthos Green Energy i PKN Orlen, wystąpiła do Państwowej Agencji Atomistyki o opinię generalną dla technologii BWRX-300. W sierpniu 2022 roku jako datę dostawy pierwszego reaktora wskazano 2029 rok, a w grudniu 2023 roku wydana została wstępna zgoda rządu dla Synthos Green.
W czerwcu 2026 roku Orlen Synthos Green Energy wystąpiło do Ministra Energii o pierwszy w Unii Europejskiej kontrakt różnicowy dla czternastu reaktorów BWRX-300 planowanych w Polsce, zaś docelowy program spółki obejmuje 26 jednostek.
3 sierpnia 2022 roku Tennessee Valley Authority (TVA) ogłosiła zawarcie z GVH umowy wspierającej planowanie i wstępną licencję dla potencjalnego wdrożenia reaktora BWRX-300 na terenie Clinch River w pobliżu Oak Ridge w Tennessee. W maju 2025 roku TVA złożyła pierwszy w kraju wniosek o pozwolenie na budowę reaktora SMR, dotyczący lokalizacji Clinch River, a 29 września 2026 roku Nuclear Regulatory Commission wydała to pozwolenie, pierwsze dla BWRX-300 w Stanach Zjednoczonych. W grudniu 2025 roku Departament Energii przyznał TVA dotację w wysokości 400 mln dolarów na wsparcie budowy.
W maju 2026 roku deweloper Blue Energy ogłosił plan połączenia 1,5 GW reaktorów BWRX-300 z 1 GW turbin gazowych w projekcie gazowo-jądrowym w Teksasie, z decyzją inwestycyjną w 2027 roku. Spółka planuje złożenie wniosku o pozwolenie na budowę w 2027 roku i spodziewa się uruchomienia reaktorów najwcześniej w 2032 roku, dla zasilania pobliskiego kampusu centrów danych. W czerwcu 2026 roku deweloper Elementl ogłosił plan wdrożenia 1,5 GW reaktorów BWRX-300 w południowo-wschodnim Ohio, na terenie w hrabstwie Meigs nabywanym od American Municipal Power, finansowany ze środków własnych, z budową od 2030 roku i zakończeniem w 2034 roku.
14 marca 2022 roku Kärnfull Future AB podpisała z GVH memorandum o zrozumieniu dotyczące wdrożenia BWRX-300 w Szwecji. W 2024 roku państwowy koncern Vattenfall umieścił BWRX-300 na liście kandydatów dla elektrowni Ringhals, jednak w czerwcu 2026 roku spółka joint venture Videberg Kraft wybrała jako dostawcę reaktor Rolls-Royce SMR. We wrześniu 2026 roku Studsvik wybrał GVH i Samsung C&T jako partnerów programu ReFirm, obejmującego początkowo cztery reaktory BWRX-300 o mocy 1,2 GW w Nyköping lub Målma.
8 lutego 2023 roku estońska firma Fermi Energia wybrała BWRX-300 dla potencjalnego wdrożenia w hrabstwie Lääne-Viru na początek lat trzydziestych.
30 lipca 2025 roku węgierska firma zajmująca się rozwojem energetyki jądrowej Hunatom i Synthos Green Energy podpisały list intencyjny dotyczący wdrożenia do dziesięciu małych reaktorów modułowych BWRX-300 na Węgrzech.
W lipcu 2026 roku spółka Synthos Green Energy ogłosiła plan budowy floty reaktorów BWRX-300 o łącznej mocy 4,2 GW w trzech lokalizacjach w Wielkiej Brytanii, z zespołem wdrożeniowym obejmującym Samsung C&T, Aecon Group i Fermi Development. Zgłoszenie w ramach Advanced Nuclear Framework dotyczy 14 jednostek. Projekt pomyślnie przeszedł drugi etap brytyjskiej oceny generycznego projektu (Generic Design Assessment), zakończony w grudniu 2025 roku.