Baltic Power — morska farma wiatrowa budowana na Morzu Bałtyckim, około 22,5 km od polskiego wybrzeża, na wysokości Łeby i Choczewa. Inwestycja jest realizowana przez spółkę Baltic Power, należącą do Orlenu i kanadyjskiego przedsiębiorstwa Northland Power. Farma ma mieć łączną moc zainstalowaną wynoszącą 1140 MW i składać się z 76 turbin wiatrowych o mocy 15 MW każda.
Farma zajmuje obszar około 130 km². Obejmuje 76 turbin wiatrowych Vestas V236-15 MW (WTG), produkowane przez przedsiębiorstwo Vestas, wyposażonych w łopaty o długości 115,5 m i piasty o średnicy 5 m. Turbiny zostały posadowione na fundamentach typu monopal, trwale osadzonych w dnie morskim. Do ich fundamentowania oraz posadowienia morskich stacji elektroenergetycznych zastosowano monopale o średnicy 9,5 m i masie sięgającej 2000 ton. Turbiny znajdują się na obszarze, gdzie głębokość morza wynosi od 33 do 45 m. Wysokość konstrukcji turbiny wraz z fundamentem przekracza 260 metrów.
Infrastruktura przyłączeniowa obejmuje sieć tras kablowych o łącznej długości do 120 km (kable wewnętrzne, kable eksportowe), dwie morskie stacje elektroenergetyczne oraz lądową stację elektroenergetyczną. Kable wewnętrzne łączą turbiny z morskimi stacjami elektroenergetycznymi. Ich zadaniem jest zbieranie energii elektrycznej wytwarzanej przez poszczególne turbiny i przekazywanie jej do systemu wyprowadzenia mocy z farmy.
Infrastruktura zlokalizowana jest na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, w granicach wyłącznej strefy ekonomicznej. Celem przedsięwzięcia jest wytwarzanie energii elektrycznej z wykorzystaniem energii wiatru. Maksymalna łączna moc zainstalowanych turbin ma wynosić do 1200 MW.
Energia elektryczna wytwarzana przez turbiny jest przekazywana do dwóch morskich stacji elektroenergetycznych (offshore substations, OSS), zlokalizowanych około 20 km od brzegu. Następnie zostanie przesłana czterema kablami eksportowymi o trzech żyłach i napięciu roboczym 220 lub 275 kV do lądowej stacji elektroenergetycznej w gminie Choczewo. Lądowa infrastruktura przesyłowa obejmuje również napowietrzną linię elektroenergetyczną o napięciu 400 kV i długości do 270 m, łączącą infrastrukturę farmy z krajowym systemem elektroenergetycznym za pośrednictwem stacji elektroenergetycznej zbudowanej przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne. Wyprowadzenie mocy z farmy jest realizowane za pomocą prądu przemiennego wysokiego napięcia (HVAC; high voltage alternating current).
Trasa kablowa na odcinku lądowym jest prowadzona pod ziemią. Wyprowadzenie kabli z obszaru morskiego na ląd wykonano z wykorzystaniem przewiertu sterowanego (HDD), na odcinku około 1,5 km. Technologia ta umożliwiła wykonanie przejścia pod powierzchnią terenu bez prowadzenia wykopu na całej długości trasy.
Budowa lądowej części infrastruktury kablowej wiązała się z koniecznością czasowego usunięcia roślinności, w tym wycinki drzew i usunięcia ich systemów korzeniowych w pasie prowadzonych prac. Łączna powierzchnia wycinki wyniosła do 40 ha, z czego około 25 ha zostało przywróconych do stanu sprzed rozpoczęcia budowy.
Obszar farmy znajduje się na Morzu Bałtyckim, na północ od Łeby i Choczewa, w odległości około 22,5 km od linii brzegowej. Poszczególne elementy inwestycji zlokalizowane są na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej, a także na obszarach morskich podlegających jurysdykcji Rzeczypospolitej Polskiej oraz na lądzie, w gminie Choczewo w powiecie wejherowskim w województwie pomorskim.
Zgodnie z założeniami projektu portem wykorzystywanym do obsługi prac związanych z wykonywaniem fundamentów miał być port w Świnoujściu. W przypadku niezakończenia w terminie planowanej rozbudowy portu przewidziano możliwość wykorzystania Rønne na Bornholmie w Danii. Bazę operacyjno-serwisową (O&M) przeznaczoną do eksploatacji i obsługi technicznej farmy zlokalizowano w Łebie.
Turbiny wiatrowe zaplanowano poza obszarami objętymi ochroną przyrody, w tym poza obszarami europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000. Morska infrastruktura przyłączeniowa na odcinku 11,1 km przebiega przez obszar Natura 2000 Przybrzeżne Wody Bałtyku (PLB990002), będący obszarem specjalnej ochrony ptaków wyznaczonym na podstawie dyrektywy ptasiej Unii Europejskiej.
Lądowy odcinek trasy kablowej przebiega głównie przez tereny leśne, z pominięciem obszarów objętych ochroną. Lądowa stacja elektroenergetyczna została zaplanowana na gruntach ornych.
W styczniu 2021 roku Orlen i Northland Power utworzyły wspólne przedsięwzięcie (joint venture) w celu realizacji projektu Baltic Power. W kolejnych etapach opracowano koncepcję inwestycji, przeprowadzono badania środowiskowe i techniczne oraz uzyskano decyzje administracyjne i pozwolenia niezbędne do realizacji przedsięwzięcia.
W 2022 roku zawarto umowy dotyczące produkcji, transportu i instalacji głównych elementów farmy, w tym turbin, fundamentów i infrastruktury elektroenergetycznej.
Jesienią 2023 roku projekt uzyskał finansowanie w formule project finance od 25 krajowych i zagranicznych instytucji finansowych. Na początku 2024 roku rozpoczęto zasadniczy etap budowy farmy.
W gminie Choczewo prowadzona jest budowa lądowej stacji elektroenergetycznej oraz infrastruktury kablowej związanej z wyprowadzeniem mocy z farmy. W latach 2024–2025 w Łebie powstała baza operacyjno-serwisowa przeznaczona do obsługi farmy w okresie jej eksploatacji. W styczniu 2025 roku rozpoczęto morskie prace instalacyjne. Pierwszym etapem była instalacja monopali stanowiących fundamenty turbin. W kwietniu 2025 roku rozpoczęto montaż elementów przejściowych fundamentów, a w lipcu tego samego roku zainstalowano pierwsze turbiny wiatrowe na obszarze polskiej części Morza Bałtyckiego. W październiku 2025 roku zainstalowano dwie morskie stacje elektroenergetyczne, oznaczone jako OSS West i OSS East. Obiekty znajdują się około 20 km od brzegu, na wysokości Choczewa. Po zakończeniu prac budowlano-montażowych przewidziano przeprowadzenie testów i rozruchu poszczególnych elementów farmy oraz uzyskanie wymaganych pozwoleń umożliwiających rozpoczęcie jej eksploatacji. Projekt uzyskał certyfikaty zgodności projektowej dotyczące turbin wiatrowych i morskich stacji elektroenergetycznych.
W Łebie znajduje się baza operacyjno-serwisowa Baltic Power, która ma pełnić funkcję portu macierzystego i centrum utrzymania farmy przez okres jej eksploatacji. W bazie działa również Morskie Centrum Koordynacyjne Baltic Power, odpowiedzialne za całodobowe monitorowanie ruchu jednostek pływających w rejonie farmy oraz prac prowadzonych przez statki instalacyjne.
Baza została oddana do użytku w kwietniu 2025 roku. Docelowo ma pracować w niej około 70 techników odpowiedzialnych za utrzymanie infrastruktury farmy.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Powierzchnia | ok. 130 km² |
| Odległość od brzegu | ok. 22,5 km |
| Moc zainstalowana | 1140 MW |
| Liczba turbin | 76 |
| Moc pojedynczej turbiny | 15 MW |
| Typ turbiny | Vestas V236-15 MW |
| Głębokość wody | 33–45 m |
| Typ fundamentów | monopal |
| Wyprowadzenie mocy | HVAC |
| Morskie stacje elektroenergetyczne | 2 |
| Lądowa stacja elektroenergetyczna | 1 |
| Kable eksportowe | 4 |
| Zakładany okres eksploatacji | 25–30 lat lub więcej |
W realizację inwestycji zaangażowane są przedsiębiorstwa działające w Polsce. W krajowych zakładach produkowane są między innymi elementy turbin wiatrowych, fundamentów, infrastruktury kablowej oraz konstrukcje stalowe morskich stacji elektroenergetycznych.
Gondole turbin produkowane są w zakładach Vestas w Goleniowskim Parku Przemysłowym. Elementy fundamentów powstają w zakładach przedsiębiorstwa Smulders w Żarach, Niemodlinie i Łęknicy. Kable lądowe produkuje Tele-Fonika Kable w Bydgoszczy, natomiast konstrukcje stalowe morskich stacji elektroenergetycznych powstają w zakładach stoczniowych w Gdyni i Gdańsku należących do Grupy Przemysłowej Baltic. W budowie infrastruktury lądowej uczestniczy Enprom, realizujący budowę lądowej stacji elektroenergetycznej w Choczewie w konsorcjum z GE Vernova. Generalnym wykonawcą bazy operacyjno-serwisowej w Łebie było przedsiębiorstwo Erbud.
W realizację projektu zaangażowane są również lokalne przedsiębiorstwa transportowe i logistyczne oraz firmy wykonujące prace badawcze i geotechniczne.
Według założeń projektu udział przedsiębiorstw działających w Polsce (tzw. local content) w całym cyklu życia farmy, od fazy rozwoju projektu do zakończenia eksploatacji, ma wynieść co najmniej 21%.