Bandikot

Bandikot
Bandicota
J.E. Gray, 1873
Ilustracja
Bandikot bengalski (B. bengalsensis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

myszowate

Podrodzina

myszy

Plemię

Rattini

Rodzaj

bandikot

Typ nomenklatoryczny

Mus giganteus Hardwicke, 1804 (= Mus indicus Bechstein, 1800)

Synonimy
Gatunki

4 gatunki (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Bandikot (Bandicota) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji.

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 145–350 mm, długość ogona 75–280 mm, długość ucha 22–33 mm, długość tylnej stopy 27–60 mm; masa ciała 140–600 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1873 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Notatki o szczurach, z opisem kilku nowych gatunków z Panamy i Wysp Aru, opublikowanym w czasopiśmie „The Annals and magazine of natural history”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) bandikot indyjski (B. indica).

Etymologia

  • Bandicota: zniekształcona nazwa pandi-kokku oznaczająca w telegu ‘świnio-szczura’. Rodzima nazwa bandikota odnosi się do jego zwyczaju chrząkania jak świnia podczas ataku lub podczas biegania w nocy.
  • Gunomys: gr. γoυνoς gounos ‘owocny, płodny’; μυς mus, μυος muos ‘mysz’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Arvicola bengalensis J.E. Gray, 1835.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiary Status
IUCN
Bandicota indica (Bechstein, 1800) bandikot indyjski gatunek monotypowy Azja Południowa i Południowo-Wschodnia, na wschód od Indii do Chińskiej Republiki Ludowej (Fujian); również wyspa Cát Bà (północny Wietnam); introdukowany na Półwyspie Malajskim, Jawie i być może na Tajwanie; zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m. DC: 18,8–35 cm
DO: 14,6–28 cm
MC: 375–600 g
 LC 
Bandicota bengalensis (J.E. Gray, 1835) bandikot bengalski gatunek monotypowy wschodni Pakistan i Indie na wschód do Mjanmy, Sri Lanka; introdukowany w Arabii Saudyjskiej, Tajlandii, na Półwyspie Malajskim, Sumatrze i Jawie DC: 16,1–24 cm
DO: 11,2–18,8 cm
MC: brak danych
 LC 
Bandicota savilei O. Thomas, 1916 bandikot indochiński gatunek monotypowy środkowy Mjanma, Tajlandia, Kambodża i Wietnam; być może niziny Laosu DC: 14,5–22 cm
DO: 7,5–17,8 cm
MC: 140–220 g
 LC 

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski.

Opisano również gatunek wymarły z pliocenu dzisiejszych Indii: