| Bandicota | |||
| J.E. Gray, 1873 | |||
Bandikot bengalski (B. bengalsensis) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
bandikot | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Mus giganteus Hardwicke, 1804 (= Mus indicus Bechstein, 1800) | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Bandikot (Bandicota) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Długość ciała (bez ogona) 145–350 mm, długość ogona 75–280 mm, długość ucha 22–33 mm, długość tylnej stopy 27–60 mm; masa ciała 140–600 g.
Rodzaj zdefiniował w 1873 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Notatki o szczurach, z opisem kilku nowych gatunków z Panamy i Wysp Aru, opublikowanym w czasopiśmie „The Annals and magazine of natural history”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) bandikot indyjski (B. indica).
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Bandicota indica | (Bechstein, 1800) | bandikot indyjski | gatunek monotypowy | Azja Południowa i Południowo-Wschodnia, na wschód od Indii do Chińskiej Republiki Ludowej (Fujian); również wyspa Cát Bà (północny Wietnam); introdukowany na Półwyspie Malajskim, Jawie i być może na Tajwanie; zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m. | DC: 18,8–35 cm DO: 14,6–28 cm MC: 375–600 g |
LC | |
| Bandicota bengalensis | (J.E. Gray, 1835) | bandikot bengalski | gatunek monotypowy | wschodni Pakistan i Indie na wschód do Mjanmy, Sri Lanka; introdukowany w Arabii Saudyjskiej, Tajlandii, na Półwyspie Malajskim, Sumatrze i Jawie | DC: 16,1–24 cm DO: 11,2–18,8 cm MC: brak danych |
LC | |
| Bandicota savilei | O. Thomas, 1916 | bandikot indochiński | gatunek monotypowy | środkowy Mjanma, Tajlandia, Kambodża i Wietnam; być może niziny Laosu | DC: 14,5–22 cm DO: 7,5–17,8 cm MC: 140–220 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski.
Opisano również gatunek wymarły z pliocenu dzisiejszych Indii: