| Imię i nazwisko |
Renata Barbara Seidler-Hollender |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 listopada 1930 |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
       | |
Barbara Seidler, właśc. Renata Barbara Seidler-Hollender (ur. 15 listopada 1930 w Warszawie) – polska dziennikarka i publicystka, w latach 1964–1991 związana z „Życiem Literackim”.
Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Romana Seidlera (1898–1958), ekonomisty, urzędnika w Banku Polskim, i Antoniny z domu Lipińskiej (1897–1983), urzędniczki handlu zagranicznego. Uczęszczała do prywatnej żeńskiej szkoły im. Cecylii Plater-Zyberkówny.
Podczas okupacji niemieckiej ukończyła II klasę gimnazjalną i zdała do klasy III, była harcerką 6. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej, od 1942 służyła w Szarych Szeregach, ukończyła kurs sanitarny i łącznościowy. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim jako łączniczka i sanitariuszka ps. „Bajbus”. Służbę sanitarną pełniła m.in. w szpitalu powstańczym przy ul. Marszałkowskiej 81. Po upadku powstania razem z matką poprzez obóz przejściowy w Pruszkowie, Bochnię dotarły do Krakowa, gdzie podjęła przerwaną edukację w III klasie Gimnazjum Sióstr Urszulanek.
Po powrocie do Warszawy, od września 1945 kontynuowała naukę w Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Reytana, które ukończyła w 1948 i zdała maturę. W 1952 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała w 1950 reportażem Wszystko zależy od kierownictwa w świetlicach Ligi Kobiet, opublikowanym w „Życiu Warszawy” nr 59. Pracowała kolejno w „Życiu Warszawy” (1950–1955), „Po Prostu” (1955–1957), „Nowej Kulturze” (1957–1962), Samodzielnej Redakcji Filmowej Telewizji Polskiej (1962–1964), „Życiu Literackim” (1964–1991), „Nowej Europie” (1993–1995), „Prawie i Życiu” (1995–1998). Od 1999 była felietonistką „Prawa i Gospodarki”. Swoje publikacje w prasie podpisuje kryptonimami: B.S., BAS, (bas)., Beta.
Opublikowała kilkanaście książek reportażowych, była także autorką scenariuszy filmów dokumentalnych i popularnych komiksów (m.in. z serii Legendy polskie i Kapitan Żbik).
W 1950 została członkinią Związku Zawodowego Dziennikarzy (potem Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich; członkini do 1982). Od 1954 członkini ZAiKS-u, od 2020 posiada członkostwo honorowe. W latach 1970–1983 była członkinią Związku Literatów Polskich, w 1989 została członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jest także członkinią Stowarzyszenia Dziennikarzy Podróżników „Globtrotter”.
Jej mężem od 1955 był producent filmów fabularnych Wilhelm Hollender, jej córką jest dziennikarka Barbara Hollender.
Źródło:.
Źródło:.
