Działalność naukowa
W latach 1974–1977 studiowała we Wrocławiu kulturoznawstwo specjalizując się w zakresie teorii kultury (praca magisterska pod kierunkiem Stanisława Pietraszki). Po studiach była doktorantką m.in. w Instytucie Historii Architektury Sztuki i Techniki, później pracowała w Zespole Socjologii Nauki w Instytucie Nauk Społecznych Politechniki Wrocławskiej (współpracowała też z Zakładem Badań Stylu Życia IFiS PAN, zajmując się terenowymi badaniami stylu życia), Zakładem Socjologii Kultury w IS UŁ (wówczas pod kierownictwem Zbigniewa Bokszańskiego), Zakładem Antropologii Społecznej w IS UJ (wówczas pod kierownictwem Andrzeja Palucha). W latach 1986–1992 pracowała w Instytucie Badań Problemów Młodzieży w Warszawie (w tym okresie, w 1989 uzyskała stopień doktorski przedkładając pracę Teoretyczne koncepcje stylu życia w polskich badaniach socjologicznych (promotor: Edmund Wnuk-Lipiński), następnie twórczyni i kierowniczka Ośrodka Badań Młodzieży w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego.
Od 1993 kieruje w ISNS UW, pierwszą w Polsce specjalizacją – Antropologia współczesności. Animacja działań lokalnych na studiach dziennych i zaocznych. Od 1999 doktor habilitowany (na podstawie pracy Dzicy z naszej ulicy. Antropologia kultury młodzieżowej). Od 2001 na stanowisku profesora UW. Od 2009 kieruje Zakładem Metod Badania Kultury (od 2017 roku Katedrą) i Ośrodkiem Badań Młodzieży w Instytucie Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz zespołem merytorycznym Obserwatorium Żywej Kultury. Od 2016 profesor tytularny.
Główne zainteresowania naukowe: socjologia i antropologia młodzieży, subkultury młodzieżowe, metodologia badań jakościowych, kultura współczesna, teoria kultury, metodologia badania przekazów ikonicznych, antropologia języka, antropologia i socjologia wsi, socjologia nauki.
Dwukrotnie przewodniczyła Oddziałowi Warszawskiego PTS. Członkini Komitetu Socjologii PAN (kadencja 2008–2011; członkini Prezydium Komitetu Socjologii PAN w kadencji 2011–2014). Współpracuje z licznymi instytucjami badawczymi i organizacjami pozarządowymi w Polsce i za granicą. Jest autorką ok. 200 publikacji naukowych, do 2019 wypromowała 9 doktorów.
