Barkidzi – wpływowy ród punicki w starożytnej Kartaginie. Jego głównymi przedstawicielami byli:
- Hamilkar Barkas (280–229 p.n.e.) – wódz kartagiński, niepokonany przez Rzymian w I wojnie punickiej na Sycylii; walczył w Hiszpanii, zginął w bitwie pod Helike;
- Hazdrubal Starszy, zięć Hamilkara (?–221 p.n.e.) – kontynuował rządy w Hiszpanii, gdzie zginął zamordowany;
- Hannibal Barkas (246–183 p.n.e.) – syn Hamilkara, najsłynniejszy wódz kartagiński, walczył z Rzymianami w II wojnie punickiej;
- Hazdrubal Barkas (245–207 p.n.e.) – brat Hannibala, zginął w Italii w bitwie nad rzeką Metaurus, idąc z odsieczą Hannibalowi.
W kartagińskiej polityce należeli do tzw. stronnictwa demokratycznego, cieszącego się poparciem ludu, kupców i żołnierzy, w opozycji do stronnictwa arystokratycznego, któremu przewodził Hannon Wielki. W okresie między I i II wojną punicką dążyli do odbudowy potęgi państwa kartagińskiego poprzez rozszerzenie posiadłości w Hiszpanii. Tam założyli miasta Alicante i Kartagena (Nową Kartaginę) jako stolicę prowincji, według części historyków uzyskując znaczną niezależność od władz kartagińskich.