Bebop

Bebop
Pochodzenie

swing, Kansas City jazz

Czas i miejsce powstania

wczesne lata 40. XX wieku (około 1940 roku), USA (Nowy Jork)

Instrumenty

saksofon, trąbka, instrumenty dęte, fortepian, kontrabas, perkusja

Największa popularność

od 1945 roku do wczesnych lat 50.

Gatunki pokrewne

jazz awangardowy

Podgatunki
hard bop, cool jazz, post-bop, neo bop(inne języki), bop vocals(inne języki)

Bebop (również rebop, lub po prostu bop) – styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku. Powstał na wschodnim wybrzeżu USA. Główni twórcy: Charlie Parker (ps. Bird), Dizzy Gillespie, Thelonious Monk, Fats Navarro, Bud Powell. W porównaniu z wcześniejszymi stylami muzyki jazzowej, np. swingiem, charakteryzował się dużą swobodą interpretacyjną, improwizacją, bogatą rytmiką, skokowo rozwijaną melodią i przyspieszeniem frazy. Dał początek jazzowi nowoczesnemu.

Początki

Początki bebopu wiążą się z barem Minton’s Playhouse w Harlemie. Henry Minton, jego właściciel, popadł w kłopoty finansowe i w październiku 1940 roku musiał powierzyć go jazzmanowi Teddy’emu Hillowi(inne języki). Niedługo potem Hill stworzył zespół jazzowy, w skład którego weszli: Kenny Clarke (bębny), Thelonious Monk (fortepian), Nick Fenton(inne języki) (kontrabas) i Joe Guy(inne języki) (trąbka). Później dołączył do nich Dizzy Gillespie grający na trąbce.

Fani jazzu szybko dostrzegli grupę Hilla. Bar zdobywał coraz większą popularność, m.in. dzięki pojedynkom muzycznym, które się w nim odbywały. Wkrótce bebop zaczęto grać również w wielu innych miejscach Nowego Jorku, skąd rozprzestrzenił się na cały świat.

Przypisy

  1. 1 2 3 Bop. allmusic.com. [dostęp 2020-10-22]. (ang.).
  2. 1 2 3 BEBOP – Encyklopedia Muzyki – RMF Classic [online], www.rmfclassic.pl [dostęp 2020-08-29] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-08].
  3. ↑ Wacław Panek, Mały słownik muzyki rozrywkowej, Warszawa: Związek Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR, 1986, s. 14, ISBN 83-00-00997-3, OCLC 749239088.