Bechtel

Początki

Działalność Bechtela rozpoczęła się w 1898 roku, gdy farmer bydła Warren A. Bechtel(inne języki) przeprowadził się z Kansas na Terytorium Oklahomy, by wraz ze swoim zespołem mułów budować linie kolejowe. Przez następne lata rodzina często przeprowadzała się między placami budowy na zachodzie Stanów Zjednoczonych, by w 1904 roku osiąść w Oakland w Kalifornii. W 1906 roku W. A. Bechtel wygrał swój pierwszy podwykonawczy kontrakt na budowę części linii Western Pacific Railroad, a w tym samym roku kupił koparkę parową, stając się pionierem tej technologii. Nazwę „W.A. Bechtel Co.” namalował na boku koparki, praktycznie ustanawiając firmę.

Począwszy od 1919 roku i budowy szosy nad rzeką Klamath w Kalifornii, firma zajmowała się także drogami, mostami i autostradami, a w latach 20. pracowała przy pierwszych projektach hydroenergetycznych dla Pacific Gas and Electric Company w Kalifornii. W 1925 roku Warren wraz z synami i bratem założył spółkę W.A. Bechtel Company, która stała się wiodącym przedsiębiorstwem budowlanym w zachodnich Stanach Zjednoczonych. W 1929 roku firma rozpoczęła budowę rurociągów i rafinerii dla California Standard Oil Company.

Druga wojna światowa, ekspansja zagraniczna i epoka atomowa

W styczniu 1931 roku Bechtel wraz z innymi przedsiębiorcami utworzył konsorcjum Six Companies, Inc., aby ubiegać się o kontrakt na budowę zapory Hoovera. Konsorcjum wygrało przetarg, a budowa trwała od 1931 do 1935 roku; była to wówczas największa zapora świata i pierwszy „megaprojekt” Bechtela. Warren Bechtel zmarł niespodziewanie w 1933 roku w Moskwie w podróży służbowej; zastąpili go synowie, a Stephen Bechtel Sr. został szefem firmy i zarządcą projektu zapory.

Podczas II wojny światowej firma zbudowała 560 statków w swoich stoczniach Marinship i Calship, prowadziła też prace nad rurociągami dla departamentu wojny. Stephen Bechtel Sr. rozszerzył działalność na inne kraje i wprowadził pojęcie projektów „pod klucz” (turnkey), obejmujących całość prac od planowania po budowę. W 1940 roku Bechtel zrealizował swoje pierwsze zadanie poza USA – budowę rurociągu Mene Grande w Wenezueli. W 1947 roku rozpoczął budowę Transarabskiego Rurociągu (Trans-Arabian Pipeline), wówczas najdłuższego naftociągu świata, biegnącego przez Arabię Saudyjską, Jordanię i Syrię do Libanu.

Era megaprojektów

W 1960 roku, po przejściu ojca na emeryturę, stanowisko prezesa przejął Stephen D. Bechtel Jr. W latach 60. i 70. firma uczestniczyła w budowie około 40% elektrowni jądrowych w Stanach Zjednoczonych; w 1968 roku ukończyła wówczas największą amerykańską elektrownię jądrową, San Onofre w Kalifornii. W 1976 roku firma rozpoczęła pracę przy budowie przemysłowego miasta Jubail w Arabii Saudyjskiej, które rozrosło się z niewielkiej wsi do miasta ponad 250 tys. mieszkańców.

W latach 70. Bechtel realizował także inne megaprojekty, w tym duże lotniska w Arabii Saudyjskiej i metro w Waszyngtonie. W latach 80. kierował zarządzaniem projektem podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles w 1984 roku i budował autostradę Ankara–Gerede w Turcji w 1986 roku. W 1987 roku firma objęła zarządzanie projektem Eurotunelu łączącego Wielką Brytanię z Francją, ukończonego w 1994 roku.

Prywatyzacja wody w Boliwii (2000)

Po latach zawodnych dostaw wody i utraty 40% wody w mieście Cochabamba w Boliwii Bank Światowy naciskał na sprywatyzowanie tamtejszego przedsiębiorstwa wodociągowego. Bechtel (udział 27%) wraz z hiszpańską firmą Abengoa (25%) utworzył konsorcjum Aguas del Tunari, które w 1999 roku wygrało przetarg. Konsorcjum natychmiast podniosło ceny wody o ok. 35%, a po pierwszym miesiącu wzrost dla mieszkańców sięgnął prawie 60%. Kontrakt przyznawał konsorcjum praktycznie monopol na dostawy wody dla milionów ludzi. Wywołało to masowe protesty, którym policja przeciwstawiła się siłą – w wyniku zamieszek spalono budynki rządowe, a setki osób odniosło obrażenia. Kontrakt ostatecznie anulowano..