Aglomeracja o nazwie „Wielki Belfast” (ang.Greater Belfast lub Belfast metropolitan area) zajmuje powierzchnię 960 km², a w 2011 r. zamieszkiwało ją 671559 osób. W jej skład wchodzi miasto Belfast oraz 12 odrębnych jednostek administracyjnych (największe z nich to: Lisburn, Newtownabbey, Bangor, Castlereagh, Carrickfergus, Holywood).
Historia
Osadnictwo rozwijało się wokół normandzkiegozamku, zbudowanego w 1177 r. W średniowieczu był małą osadą pozostającą w cieniu sąsiedniego Carrickfergus. Miasto zaczęło rozwijać się dopiero w XVII w. jako centrum handlowe. W ramach planu kolonizacyjnegoArthura Chichestera(inne języki) rozpoczął się napływ osadników z Anglii i Szkocji. W 1685 r. w Belfaście pojawili się francuscyhugenoci, którzy rozwijając na tym terenie przemysł włókienniczy (głównie lniany), doprowadzili do prawdziwego rozkwitu miasta. Pożar, który wybuchł w 1708 r., prawie doszczętnie strawił Belfast. W kolejnych latach XVIII w. następował rozwój handlu wyrobami tkackimi i przemysłu okrętowego (1791 r. pierwsza stocznia) oraz znaczny przyrost liczby ludności. Pod koniec stulecia miasto stało się centrum irlandzkiego ruchu niepodległościowego jednoczącego katolików i protestantów, miejscem walk podczas powstania w 1798 r. Dalsze uprzemysłowienie, głównie rozwój stoczni, było motorem rozwoju. Pomiędzy 1806 r. a 1901 r. liczba mieszkańców wzrosła z 22 tys. do 350 tys. W 1922 r., wraz z separacją Wolnego Państwa Irlandzkiego, ustanowiony stolicą Irlandii Północnej, która pozostała częścią Zjednoczonego Królestwa. Podczas II wojny światowej, w kwietniu i maju 1941 roku miasto było dwukrotnie celem nocnych bombardowań przez niemieckie lotnictwo, które wywołały znaczne pożary (ogółem zrzucono 440 ton bomb). W 1951 r. Belfast zamieszkiwała rekordowa liczba 444 tys. osób. Od lat 60. XX w. teren konfliktów pomiędzy probrytyjskimi unionistami a zwolennikami zjednoczenia Irlandii, których eskalacja miała miejsce w okresie tzw. The Troubles, tj. w latach 1968–1998. Wskutek tego drastycznie spadała wówczas liczba mieszkańców – do 267 tys. w 2006 r. W 1997 r. po raz pierwszy w historii unioniści utracili kontrolę nad radą miejską. Od końca XX w. wdrażany jest program rewitalizacji miasta, mający na celu poprawę warunków życia ludności.
Rozwinięty przemysł lotniczy, elektroniczny, spożywczy, nawozów sztucznych i stoczniowy. W Belfaście znajduje się stocznia Harland and Wolff, gdzie zbudowano „Titanica” oraz jego siostrzane okręty „Britannic” i „Olympic”. Centrum kulturalne, naukowe i turystyczne Irlandii Północnej.
↑MYE5: Population density for local authorities in the UK, mid-2011 to mid-2024, [w:] Mid-Year Population Estimates, United Kingdom, June 2024, Office for National Statistics, 2025(ang.).
↑KrzysztofKuska.Nocny „Blitz”. Niemiecka nocna ofensywa bombowa 1940 i 1941.„Militaria XX Wieku”.Nr 4(31)/2019,s.24-25,2019.Lublin:Kagero Publishing.ISSN1896-9208.
54°36′N 5°55′W/54,600000 -5,916667
.jpg)
