Benchmarking (badania porównawcze lub analiza porównawcza) – praktyka stosowana w zarządzaniu, polegająca na porównywaniu procesów i praktyk stosowanych przez własne przedsiębiorstwo, ze stosowanymi w przedsiębiorstwach uważanych za najlepsze w analizowanej dziedzinie. Wynik takiej analizy służy jako podstawa doskonalenia. Jest to praktyczna realizacja przysłowia: „trzeba się uczyć na błędach, ale lepiej uczyć się na błędach cudzych, niż na swoich”.
Benchmarking nie jest zwykłym naśladownictwem, nie polega na podpatrzeniu sposobu pracy innych, aby postępować tak samo. To wykrywanie czynników, które sprawiają, że analizowany proces jest wykonywany efektywnie, a następnie wskazanie podobnych możliwości we własnym przedsiębiorstwie. To uczenie się i twórcze adaptowanie najlepszych praktyk (the best practices).
W biznesie, przeprowadzenie badań porównawczych może być wymagane do przeprowadzenia określonych działań, między innymi sporządzania dokumentacji cen transferowych.
Benchmarking stosuje się także w sferze polityki publicznej.
Za najważniejsze dla skuteczności benchmarkingu uznaje się:
Typowe fazy procesu benchmarkingu
Typowe fazy procesu według Brilmana
Rodzaje benchmarkingu