Benzoina

Benzoina

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 2-hydroksy-1,2-difenyloetanon Inne nazwy i oznaczenia 2-hydroksy-2-fenylacetofenon
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały lub żółtawy krystaliczny proszek o zapachu kamfory
Wzór Hilla	C14H12O2
Inne wzory	C6H5COCH(OC2H5)C6H5 Ph−(CO)−CH(OH)−Ph
Masa molowa	212,24 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	119-53-9
PubChem	8400
DrugBank	DB14020
SMILES C1=CC=C(C=C1)C(C(=O)C2=CC=CC=C2)O
InChI InChI=1S/C14H12O2/c15-13(11-7-3-1-4-8-11)14(16)12-9-5-2-6-10-12/h1-10,13,15H InChIKey ISAOCJYIOMOJEB-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 1,31 g/cm³; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 0,3 g/l w innych rozpuszczalnikach aceton: łatwo gorący etanol: rozpuszczalna Temperatura topnienia 134–138 °C Temperatura wrzenia 194 °C (1,6×10−2 atm) 344 °C logP 2,1
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów Substancja nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS. Temperatura zapłonu 170 °C (zamknięty tygiel) Numer RTECS DI1590000 Dawka śmiertelna LD50 >3 g/kg (mysz, doustnie)
Podobne związki
Podobne związki	benzil
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
Multimedia w Wikimedia Commons

Benzoina – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych α-ketoalkoholi, tj. takich ketoalkoholi, w których grupa ketonowa i hydroksylowa sąsiadują ze sobą. Stosowany w środkach perfumeryjnych i zapachowych.

Otrzymywanie

Benzoinę otrzymać można z benzaldehydu w kondensacji benzoinowej(inne języki). Po raz pierwszy została zsyntetyzowana przez Justusa von Liebiga i Friedricha Woehlera w 1832 podczas badań nad olejkiem z gorzkich migdałów (zawierającym benzaldehyd i ślady cyjanowodoru).

Przypisy