 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
Bernardo Tasso (ur. 11 listopada 1493 w Bergamo, zm. 5 września 1569 w Ostiglii) – dworzanin i poeta, uznany za jednego z największych w literaturze włoskiej późnego renesansu; jego dojrzała twórczość jest zaś wyrazem kryzysu tej epoki.
Bernardo Tasso zasłynął początkowo jako liryk horacjański, pisarz sielanek i wierszy miłosnych, również autor obszernego romansu rycerskiego L'Amadigi, liczącego sto pieśni. Po śmierci żony w 1556, nawiązawszy kontakt z wybitnymi postaciami kontrreformacji, zwrócił się w stronę poezji religijnej wiernej ideałom soboru trydenckiego. Porównywano go wówczas do Michała Anioła czy Vittorii Colonny. Przyćmiony sławą swojego syna, Torquato'a, popadł on jednak dość szybko w zapomnienie.
W Polsce znana jest jego twórczość psalmiczna wiernie tłumaczona przez Sebastiana Grabowieckiego.
Wiersze religijne Tassa znane są polskiemu czytelnikowi dzięki dwudziestu wiernym przekładom Sebastiana Grabowieckiego włączonym do jego Setnika rymów duchownych.
| Tłumaczenia S. Grabowieckiego | Oryginały B. Tassa |
|---|---|
| XXIV Władco najwyższy, czemu |
Salmo I Perche sommo Motore |
| XXVII A długoż, Panie, ta moja błędliwa |
Salmo II Sin a quando Signor, questa suiata anima |
| XXXI Twego ratunku, Boże |
Salmo VII Il yuo aiuto, o Signore |
| XLIV Wiem, o przednie władnący |
Salmo III Io so somo Motore |
| LI Twej łaski promień, Panie wysokości |
Salmo IV De la tua gratia il raggio, alto Signore |
