| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Marcel Besson et Compagnie |
| Konstruktor |
Marcel Besson |
| Typ |
wodnosamolot patrolowy |
| Konstrukcja |
jednopłat pływakowy o konstrukcji drewnianej |
| Załoga |
2 |
| Historia | |
| Data oblotu |
luty 1926 |
| Lata produkcji |
1926 |
| Liczba egz. |
2 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy Salmson 9Ac |
| Moc |
120 KM (89 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,82 m |
| Długość |
7,00 m |
| Wysokość |
2,45 m |
| Powierzchnia nośna |
16,50 m² |
| Masa | |
| Własna |
540 kg |
| Startowa |
765 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
165 km/h |
| Prędkość przelotowa |
130 km/h |
| Pułap |
4 800 m |
| Zasięg |
300 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| (planowane) 1 ruchomy lekki karabin maszynowy | |
| Użytkownicy | |
| Rzuty | |
Besson MB.35 – francuski patrolowy wodnosamolot pływakowy z okresu międzywojennego.
W związku z koncepcją francuskiej Marynarki Wojennej wyposażenia w samoloty obserwacyjne oceanicznych okrętów podwodnych, konstruktor M. Besson opracował taki samolot, oznaczony jako MB.35. Zgodnie z założeniami miał on niewielkie wymiary i możliwość złożenia skrzydeł w celu umieszczenia go w hangarze umieszczonym na okręcie podwodnym. Zbudowano dwa samoloty tego typu. Pierwszy jego lot odbył się w lutym 1926. Pomimo że spełniał on wymagania marynarki wojennej, brak było odpowiednio dużych okrętów podwodnych, gdzie mogłyby bazować takie samoloty. W związku z tym zbudowano jedynie dwa samoloty tego typu, a następnie zaniechano ich dalszej budowy. Dopiero w 1932 roku powrócono do koncepcji umieszczenia samolotu na okręcie podwodnym i wtedy na podstawie samolotu MB.35 zbudowano nowy samolot oznaczony jako MB.411.
Wodnosamoloty Besson MB.35 wcielono do lotnictwa francuskiej Marynarki Wojennej, gdzie używano ich jako samolotów obserwacyjnych na okrętach nawodnych.
Samolot Besson MB.35 był dolnopłatem o konstrukcji drewnianej. W kadłubie znajdowały się otwarte kabiny pilota oraz obserwatora. Podwozie pływakowe. Skrzydła można było złożyć, w celu umieszczenia w hangarze.
Napęd stanowił silnik gwiazdowy 9-cylindrowy, umieszczony z przodu kadłuba, chłodzony powietrzem. Napędzał on dwułopatowe śmigło.
Prototypy nie były uzbrojone, lecz samolot planowano wyposażyć w 1 ruchomy lekki karabin maszynowy, obsługiwany przez obserwatora.