Beta Canum Venaticorum

Beta Canum Venaticorum
	β CVn
	; Położenie w gwiazdozbiorze
	Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór	Psy Gończe
Rektascensja	12h 33m 44,545s
Deklinacja	+41° 21′ 26,92″
Paralaksa (π)	0,11849 ± 0,00020″
Odległość	27,526 ± 0,047 ly; 8,440 ± 0,014 pc
Wielkość obserwowana	4,25 ± 0,05m
	Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy	żółty karzeł
Typ widmowy	G0 V
Promień	1,025 ± 0,050 R☉
Temperatura	5896 ± 145 K
Alternatywne oznaczenia
	Oznaczenie Flamsteeda: 8 CVn
	2MASS: J12334454+4121270
	Bonner Durchmusterung: BD+42°2321
	Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 470
	Boss General Catalogue: GC 17127
	Katalog Gliesego: GJ 475
	Katalog Henry’ego Drapera: HD 109358
	Katalog Hipparcosa: HIP 61317
	Katalog jasnych gwiazd: HR 4785
	SAO Star Catalog: SAO 44230
	Chara, NGC 4530
	Multimedia w Wikimedia Commons

Beta Canum Venaticorum (Chara, NGC 4530) – widoczna gołym okiem gwiazda znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Jej jasność obserwowana wynosi 4,25^m. Znajduje się w odległości ok. 27,5 roku świetlnego od Słońca. W lipcu 1828 roku obserwował ją John Herschel i, podejrzewając ją o posiadanie mgławicy, umieścił w swoim katalogu obiektów mgławicowych. Na współczesnych fotografiach nie widać żadnej mgławicy, spośród XIX-wiecznych astronomów tylko Wilhelm Tempel uznawał istnienie tej mgławicy, choć i on nie był do końca tego pewien.

Nazwa

Nazwa gwiazdy, Chara, wywodzi się z greckiego χαρά i oznacza „radość”. Wprowadził ją Jan Heweliusz, formalnie wyróżniając Psy Gończe jako gwiazdozbiór i obdarzając psy imionami.

Właściwości fizyczne

Beta Canum Venaticorum to gwiazda podobna do Słońca, jej typ widmowy to G0 V, czyli jest żółtym karłem – gwiazdą należącą do ciągu głównego. Jest trochę większa od Słońca i ma zbliżoną masę, prawdopodobnie jest też sporo starsza, choć oszacowania jej wieku są bardzo różne. Świeci ok. 18% jaśniej od Słońca. Podejrzewano, że jest to gwiazda spektroskopowo podwójna, jednak najnowsze pomiary zmian prędkości radialnej tego nie potwierdzają.

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 5 Beta Canum Venaticorum w bazie SIMBAD (ang.)
1 2 Gerard T. van Belle, Kaspar von Braun. Directly Determined Linear Radii and Effective Temperatures of Exoplanet Host Stars. „The Astrophysical Journal”. 694 (2), s. 1085, 2009-04-01. DOI: 10.1088/0004-637X/694/2/1085. (ang.).
↑ Courtney Seligman: NGC 4530. Celestial Atlas. [dostęp 2014-09-16]. (ang.).
1 2 Harold G. Corwin Jr.: NGC 4530. [w:] Notes on the NGC objects, particularly those missing, misidentified, or otherwise unusual [on-line]. 2018-01-24. [dostęp 2018-03-15]. (ang.).
1 2 3 4 5 Jim Kaler: CHARA (Beta Canum Venaticorum). [w:] STARS [on-line]. 2009-10-13. [dostęp 2014-09-16]. (ang.).
↑ Jerzy Dobrzycki, Jarosław Włodarczyk: Historia naturalna gwiazdozbiorów. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 87, 127. ISBN 83-7255-125-1.
↑ Canes Venatici, the Hunting Dogs. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 115, 116. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
↑ Noriyuki Katoh et al.. Determination of orbital elements of spectroscopic binaries using high-dispersion spectroscopy. „The Astronomical Journal”. 145 (2), s. 41, luty 2013. DOI: 10.1088/0004-6256/145/2/41. (ang.).

Linki zewnętrzne

Beta Canum Venaticorum w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
Beta Canum Venaticorum w NASA/IPAC Extragalactic Database (ang.)

[simbad-1] 1 2 3 4 5 Beta Canum Venaticorum w bazie SIMBAD (ang.)

[belle-2] 1 2 Gerard T. van Belle, Kaspar von Braun. Directly Determined Linear Radii and Effective Temperatures of Exoplanet Host Stars. „The Astrophysical Journal”. 694 (2), s. 1085, 2009-04-01. DOI: 10.1088/0004-637X/694/2/1085. (ang.).

[cseligman-3] Courtney Seligman: NGC 4530. Celestial Atlas. [dostęp 2014-09-16]. (ang.).

[corwin-4] 1 2 Harold G. Corwin Jr.: NGC 4530. [w:] Notes on the NGC objects, particularly those missing, misidentified, or otherwise unusual [on-line]. 2018-01-24. [dostęp 2018-03-15]. (ang.).

[kaler-5] 1 2 3 4 5 Jim Kaler: CHARA (Beta Canum Venaticorum). [w:] STARS [on-line]. 2009-10-13. [dostęp 2014-09-16]. (ang.).

[hng-6] Jerzy Dobrzycki, Jarosław Włodarczyk: Historia naturalna gwiazdozbiorów. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 87, 127. ISBN 83-7255-125-1.

[allen-7] Canes Venatici, the Hunting Dogs. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 115, 116. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).

[katoh-8] Noriyuki Katoh et al.. Determination of orbital elements of spectroscopic binaries using high-dispersion spectroscopy. „The Astronomical Journal”. 145 (2), s. 41, luty 2013. DOI: 10.1088/0004-6256/145/2/41. (ang.).