Betty Blue

Betty Blue
37°2 le matin
Gatunek

melodramat, erotyczny

Rok produkcji

1986

Data premiery

9 kwietnia 1986 (Francja)

Kraj produkcji

Francja

Język

francuski

Czas trwania

186 min

Reżyseria

Jean-Jacques Beineix

Scenariusz

Jean-Jacques Beineix
(na podstawie powieści
Philippe’a Djiana)

Główne role

Jean-Hugues Anglade
Béatrice Dalle
Gérard Darmon

Muzyka

Gabriel Yared

Zdjęcia

Jean-François Robin

Scenografia

Carlos Conti

Kostiumy

Elisabeth Tavernier

Montaż

Monique Prim

Produkcja

Jean-Jacques Beineix

Betty Blue (fr. 37°2 le matin) – francuski erotyczny dramat psychologiczny z 1986 roku w reżyserii Jeana-Jacques’a Beineix. Scenariusz filmu powstał na podstawie powieści Philippe’a Djiana. Debiut ekranowy modelki Béatrice Dalle, którą po premierze filmu okrzyknięto nową Brigitte Bardot.

Zdjęcia kręcono w Gruissan i Narbonne (departament Aude), Nogent-sur-Marne i Saint-Maur-des-Fossés (departament Dolina Marny), Marvejols (departament Lozère) oraz w Paryżu.

Fabuła

Opowieść o parze outsiderów. Początkujący pisarz Zorg (Jean-Hugues Anglade) zaszył się po jakimś tragicznym niepowodzeniu w opustoszałej miejscowości nadmorskiej. Do jego drewnianego domku na plaży przychodzi kelnerka Betty (Béatrice Dalle). Ich miłość jest gwałtowna i pełna kłótni. Betty odkrywa, że Zorg napisał powieść i uważa, że zrobi dzięki niej karierę. Aby przełamać bierność kochanka, podpala dom i zmusza go do wyjazdu. W Paryżu oboje pogrążają się w szaleńczej zabawie, a kiedy powieść zostaje ostatecznie odrzucona przez wydawców, uciekają do prowincjonalnego miasteczka, gdzie umiera matka Eddy’ego. Ta gorączkowa wędrówka zmienia oboje. Betty straciła swój euforyczny optymizm, a jej gwałtowność obróciła się w autodestrukcję. Natomiast Zorg zbyt późno zdołał przełamać swą bierność. Chce teraz ustabilizowanego życia, we własnym domu – zwłaszcza, że nadchodzi wreszcie wyczekiwana oferta od wydawcy. Betty popada jednak w obłęd.

Główne role

Źródło:

Dystrybucja w PRL

Betty Blue nie został wstrzymany przez państwową cenzurę w socjalistycznej Polsce, jednak ze względu na niezwykle śmiałe i długie sceny erotyczne jak na realia jak 80., jego dystrybucja była ściśle ograniczona. W kinach w PRL-u film mógł być wyświetlany wyłącznie po godzinie 21.00, a obsługa była zobowiązana do weryfikowania pełnoletniości widzów. Mimo ograniczeń Betty Blue okazał się ogromnym sukcesem frekwencyjnym w Polsce, gdzie obejrzało go blisko 800 000 osób.

Przypisy

  1. ↑ 37°2 le matin : Les censeurs ne font pas l'amour. Première, 22.01.2022. [dostęp 2026-09-22]. (ang.).
  2. ↑ 37°2 le matin (1986) Jean-Jacques Beineix. Ciné-Ressources. [dostęp 2026-09-22]. (ang.).
  3. ↑ Trente ans après, il fait toujours "37°2 le matin" aux chalets de Gruissan. Le Point, 8.07.2016. [dostęp 2026-09-22]. (ang.).
  4. ↑ Betty Blue (1986) - Plot. IMDb. [dostęp 2026-09-22]. (ang.).
  5. ↑ Betty Blue (1986) - Full cast & crew. IMDb. [dostęp 2026-09-22]. (ang.).
  6. ↑ Emil Sowiński. Klasyfikacja wiekowa filmów a wyniki frekwencyjne w ostatniej dekadzie PRL. „Kwartalnik Filmowy”. 108, s. 106–128, 2019. Uniwersytet Łódzki. DOI: 10.36744/kf.186.

Linki zewnętrzne