Bikol

Bikolowie
Bikol
Populacja	4,5 mln
Miejsce zamieszkania	Filipiny
Język	bikolski, tagalog, angielski
Religia	chrześcijaństwo (katolicyzm), wierzenia tradycyjne
Grupa	ludy austronezyjskie, Filipińczycy

Bikol, także: Bicol, Bicolano, Bikolowie – lud filipiński zamieszkujący południowo-wschodnią część wyspy Luzon oraz przyległe wyspy Masbate i Catanduanes. Ich liczebność wynosi 4,5 mln.

W przeważającej mierze wyznają katolicyzm. Posługują się językiem z rodziny austronezyjskiej i wykształcili piśmiennictwo na bazie alfabetu łacińskiego. Rozpowszechnione są również inne języki, w tym tagalski i angielski.

Zajmują się przede wszystkim rolnictwem. Rozwinęli także rybołówstwo, leśnictwo, produkcję kopry oraz handel. Z rzemiosł znają garncarstwo i plecionkarstwo.

W ich wierzeniach występują elementy dawnych kultów (kult boga Guguranga, kulty duchów, kulty agrarne). Mają bogaty folklor (epos Ibalong, baśnie).

Małżeństwo ma charakter neolokalny. Dziedziczenie jest bilateralne. Poligynia była historycznie znana.

Przypisy

1 2 3 4 5 Bicol people, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-16] (ang.).
↑ Filipińczycy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane 2020-06-16] .
1 2 3 4 5 6 7 8 Marija SiemienownaM.S. Polinskaja Marija SiemienownaM.S., Bikoł, [w:] Walerij AleksandrowiczW.A. Tiszkow (red.), Narody i rieligii mira: encykłopiedija, Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 98, ISBN 978-5-85270-155-8, OCLC 40821169 [dostęp 2025-07-11] (ros.).

[Britannica-1] 1 2 3 4 5 Bicol people, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-16] (ang.).

[pwn-2] Filipińczycy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane 2020-06-16] .

[Narody-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 Marija SiemienownaM.S. Polinskaja Marija SiemienownaM.S., Bikoł, [w:] Walerij AleksandrowiczW.A. Tiszkow (red.), Narody i rieligii mira: encykłopiedija, Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 98, ISBN 978-5-85270-155-8, OCLC 40821169 [dostęp 2025-07-11] (ros.).