| Imię i nazwisko |
William John Hunter |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 lutego 1940 |
| Data i miejsce śmierci |
21 maja 2011 |
| Zawód |
aktor, komik |
| Współmałżonek |
Rhoda Roberts (1993–1999; rozwód) |
| Lata aktywności |
1957–2011 |
| Odznaczenia | |
Bill Hunter, właśc. William John Hunter (ur. 27 lutego 1940 w Ballarat, zm. 21 maja 2011 w Melbourne) – australijski aktor i komik. Laureat dwóch nagród Australian Film Institute. W 2001 został uhonorowany Centenary Medal za zasługi dla australijskiego przemysłu filmowego i występ w filmie Gallipoli (1981).
Urodził się w Ballarat w Wiktorii jako syn Francie i Williama Hunterów. Miał brata Johna i siostrę Marie Ann. Jako nastolatek był mistrzem w pływaniu i przez krótki czas utrzymywał rekord świata na 100 metrów stylem dowolnym, dopóki jego rekord nie został pobity przez Johna Devitta w następnym biegu 10 minut później. Hunter zakwalifikował się do australijskiej drużyny pływackiej na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1956 w Melbourne w Australii, zanim atak zapalenia opon mózgowych zakończył jego olimpijskie nadzieje. Opuścił szkołę w wieku 13 lat.
W 1957 po raz pierwszy trafił przed kamery jako statysta w australijskim westernie The Shiralee z Peterem Finchem. Karierę aktorską rozpoczął w latach 60. w telewizji. Wystąpił w ponad 60 filmach. Uważany był za aktora charakterystycznego, często grał postacie pozornie opryskliwe, silne i wygadane ale o miękkim sercu. Za rolę Lena Maguire w dramacie Phillipa Noyce’a Front nowin (1978) otrzymał nagrodę Australian Film Institute jako najlepszy aktor w głównej roli. Kreacja majora Bartona w dramacie wojennym Petera Weira Gallipoli (1981) przyniosła mu drugą nagrodę Australian Film Institute w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy.
15 maja 2011 został przyjęty do hospicjum Caritas Christi w Kew po tym, jak odmówił pójścia do szpitala. Zmarł sześć dni potem w Melbourne w otoczeniu rodziny i przyjaciół na raka wątroby w wieku 71 lat.