Biuret

Biuret
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	karbamoilomocznik
	Inne nazwy i oznaczenia
	ureidoformamid
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	higroskopijne, białe lub prawie białe kryształy
Wzór Hilla	C2H5N3O2
Inne wzory	H2N−CO−NH−CO−NH2
Masa molowa	103,08 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	108-19-0
PubChem	7913
SMILES
	C(=O)(N)NC(=O)N
InChI
	InChI=1S/C2H5N3O2/c3-1(6)5-2(4)7/h(H5,3,4,5,6,7)
	InChIKey
	OHJMTUPIZMNBFR-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	ok. 1,467 g/cm³ (−5 °C); ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	rozpuszczalny
	w innych rozpuszczalnikach
	etanol: dość trudno
Temperatura rozkładu	185–190 °C
Wartość pK	pKa 13,2
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna według kryteriów GHS.
	Podobne związki
Podobne związki	mocznik, triuret
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Hasło w Wikisłowniku

Biuret – organiczny związek chemiczny, produkt kondensacji mocznika.

Otrzymywanie

Można go otrzymać w wyniku ogrzewania mocznika w temperaturze 150 °C:

Jest najprostszym związkiem ulegającym tzw. reakcji biuretowej, tj. powstawania fioletowo zabarwionego kompleksu w reakcji z siarczanem miedzi(II) w roztworze alkalicznym.

1 2 3 4 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .
↑ Biuret, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 7913 (ang.).
↑ Biuret, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-03-24] (ang.).
↑ Biuret (nr 15270) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2019-08-25].
↑ R.C.R.C. Hirt R.C.R.C., R.G.R.G. Schmitt R.G.R.G., Ultraviolet absorption spectra ot derivatives of symmetric triazine – II, „Spectrochimica Acta”, 12 (2–3), 1958, s. 127–138, DOI: 10.1016/0371-1951(58)80025-9 (ang.).
↑ Biuret [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 15270 [dostęp 2019-08-25] .

Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 57, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778 .