Bizmutyl

Bizmutyl, BiO⁺ − niezalecana nazwa hipotetycznego jednowartościowego kationu, zawierającego bizmut na III stopniu utlenienia, powstającego w wyniku hydrolizy soli bizmutu(III).

Przykładem związku uznawanego dawniej za zawierający kation bizmutylowy jest chlorek bizmutylu, Bi(O)Cl.

W związkach tego typu występuje w rzeczywistości jon Bi₆O₄(OH)₄⁶⁺. IUPAC w 1941 r. dla związku Bi(O)Cl zalecał nazwy „tlenochlorek bizmutu” lub „chlorek bizmutylu”, jednak w 1960 r. uznał nazwę „bizmutyl” (podobnie jak „antymonyl”) za nieprawidłową, zalecając stosowanie nazwy „chlorek tlenek ...”, np. chlorek tlenek bizmutu.

Przypisy

1 2 Oxide und Sulﬁde, Säuren und Basen des Bismuts, [w:] NilsN. Wiberg NilsN., EgonE. Wiberg EgonE., Arnold FrederikA.F. Holleman Arnold FrederikA.F., Anorganische Chemie. Band 1. Grundlagen und Hauptgruppenelemente, wyd. 103, De Gruyter, 19 grudnia 2016, s. 976, DOI: 10.1515/9783110495850, ISBN 978-3-11-049585-0 (niem.).
1 2 H.H. Bassett H.H. i inni, Nomenclature of Inorganic Chemistry, „Journal of the American Chemical Society”, 82 (21), 1960, s. 5523–5544, DOI: 10.1021/ja01506a002 [dostęp 2024-01-09] (ang.).
↑ Bizmutyl, [w:] JerzyJ. Chodkowski JerzyJ. (red.), Mały słownik chemiczny, wyd. V, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 76 .
↑ W.P.W.P. Jorissen W.P.W.P., H.H. Bassett H.H., A.A. Damiens A.A., F.F. Fichter F.F., H.H. Rémy H.H., Rules for Naming Inorganic Compounds: Report of the Committee of the International Union of Chemistry for the Reform of Inorganic Chemical Nomenclature, 1940, „Journal of the American Chemical Society”, 63 (4), 1941, s. 889–897, DOI: 10.1021/ja01849a001 [dostęp 2024-01-09] (ang.).

[Holleman-1] 1 2 Oxide und Sulﬁde, Säuren und Basen des Bismuts, [w:] NilsN. Wiberg NilsN., EgonE. Wiberg EgonE., Arnold FrederikA.F. Holleman Arnold FrederikA.F., Anorganische Chemie. Band 1. Grundlagen und Hauptgruppenelemente, wyd. 103, De Gruyter, 19 grudnia 2016, s. 976, DOI: 10.1515/9783110495850, ISBN 978-3-11-049585-0 (niem.).

[IUPAC1960-2] 1 2 H.H. Bassett H.H. i inni, Nomenclature of Inorganic Chemistry, „Journal of the American Chemical Society”, 82 (21), 1960, s. 5523–5544, DOI: 10.1021/ja01506a002 [dostęp 2024-01-09] (ang.).

[SChem-3] Bizmutyl, [w:] JerzyJ. Chodkowski JerzyJ. (red.), Mały słownik chemiczny, wyd. V, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 76 .

[IUPAC1941-4] W.P.W.P. Jorissen W.P.W.P., H.H. Bassett H.H., A.A. Damiens A.A., F.F. Fichter F.F., H.H. Rémy H.H., Rules for Naming Inorganic Compounds: Report of the Committee of the International Union of Chemistry for the Reform of Inorganic Chemical Nomenclature, 1940, „Journal of the American Chemical Society”, 63 (4), 1941, s. 889–897, DOI: 10.1021/ja01849a001 [dostęp 2024-01-09] (ang.).