Blackburn Aircraft

Blackburn Aircraft Limited
Logo
ilustracja
Państwo

 Wielka Brytania

Siedziba

Brough

Data powstania

1910

Data likwidacji

1963

brak współrzędnych
Blackburn Dart
Blackburn Botha
Blackburn Buccaneer

Blackburn Aircraft Limited – brytyjska wytwórnia lotnicza działająca w latach 1910–1963, specjalizująca się w produkcji samolotów wojskowych, w szczególności na potrzeby lotnictwa morskiego.

Historia

Założycielem przedsiębiorstwa był Robert Blackburn(inne języki), pionier lotnictwa, który w 1908 roku podjął prace nad skonstruowaniem własnego samolotu, a dwa lata później dokonał pierwszego udanego oblotu, choć zakończonego rozbiciem maszyny. Podczas I wojny światowej przedsiębiorstwo realizowało kontrakty rządowe na produkcję samolotów Royal Aircraft Factory B.E.2c(inne języki), Sopwith Cuckoo i Sopwith Baby. Jednocześnie prowadziło prace projektowe nad własnymi konstrukcjami, które zaowocowały opracowaniem m.in. samolotów Kangaroo (1917), Swift(inne języki) (1920), Dart(inne języki) (1921), Blackburn(inne języki) (1921), Bluebird(inne języki) (1924), Velos (1925), Ripon (1925), Baffin(inne języki) (1932). Głównym odbiorcą było lotnictwo marynarki wojennej – Fleet Air Arm. Wśród projektowanych przez Blackburn maszyn znajdowało się kilkanaście modeli łodzi latających, m.in. Iris (1925) i Perth (1932), choć żadna nie weszła do produkcji wielkoseryjnej. Zakład produkcyjny przedsiębiorstwa mieścił się pierwotnie w Leeds. W 1916 roku otwarto nowy zakład w Brough, gdzie ulokowano siedzibę spółki, a do 1932 roku przeniesiono całość prac projektowych i produkcyjnych.

Militaryzacja poprzedzająca wybuch II wojny światowej przyczyniła się do wznowienia produkcji samolotów w dawnym zakładzie w Leeds (1934), a także otwarcia nowych fabryk w Dumbarton (1937) i Sherburn-in-Elmet (1940). W ostatnich latach przed wojną opracowane zostały samoloty: Shark (1933), Skua (1935), Roc (1936) i Botha (1936), a po jej wybuchu – Firebrand (1940). Jako podwykonawca Blackburn prowadziło także produkcję samolotów Fairey Barracuda, Short Sunderland i Fairey Swordfish.

Po zakończeniu wojny zakłady w Leeds i Sherburn-in-Elmet zamknięto, a fabryka w Dumbarton przestawiona została na produkcję prefabrykatów do budowy domów. W zakładzie w Brough podjęto produkcję samolotów Percival Prentice(inne języki). W 1949 roku Blackburn połączyło się ze spółką General Aircraft Limited(inne języki), w następstwie czego rozpoczęto produkcję samolotów transportowych Beverley(inne języki) (1952). Ostatnim samolotem opracowanym przez Blackburn, który wszedł do produkcji seryjnej, był odrzutowy samolot szturmowy Buccaneer (1952).

W 1960 roku pod naciskiem rządu brytyjskiego, zainteresowanego konsolidacją mocno rozczłonkowanego przemysłu lotniczego, Blackburn zostało przejęte przez spółkę Hawker Siddeley. Nazwa Blackburn przetrwała jako nazwa działu tego przedsiębiorstwa do 1963 roku.

Samoloty

Lista samolotów Blackburn, które weszły do produkcji seryjnej. W nawiasach rok oblotu i liczba wyprodukowanych egzemplarzy:

Zobacz też